In Gerechtigheid lijkt een moordenaar een beruchte Schotse voorganger na te doen; bij Arne Dahl duikt het patroon van een overleden Amerikaanse dader op in Zweden. Twee boeken over een legende die blijft rondspoken, met een Zweeds team in plaats van één eenling.
Gerechtigheid toont Rebus onder vuur van zijn eigen chefs terwijl er een reeks doden ligt. Lynley en Havers staan in Londen onder dezelfde druk van pers en hogerhand, en George neemt net zoveel ruimte voor de mensen rond het onderzoek. Een dik, gelaagd boek, net als dat van Rankin.
Wie in Gerechtigheid vooral gegrepen werd door de schaduw van Bible John, vindt bij Straub een Amerikaanse stad waar een oude moordenaarsnaam opnieuw rondgaat. Minder politie, meer een schrijver die zijn eigen jeugd onderzoekt, en literair even ambitieus als Rankin.
Rankin laat in Gerechtigheid zien hoe een dader pers en politie bezighoudt. Mo Hayder doet dat in Londen met Jack Caffery, een rechercheur die net als Rebus geplaagd wordt door iets uit zijn eigen verleden. Wel een stuk gruwelijker, dus niet voor wie snel misselijk wordt.
Gerechtigheid stuurt Rebus van Edinburgh naar Glasgow en Aberdeen, en Tom Thorne gaat in Levenloos zelfs undercover tussen de daklozen van Londen. Beide rechercheurs gaan buiten de regels om dichterbij te komen, en beide boeken hebben een scherp oog voor wie de stad vergeet.
Rebus jaagt in Gerechtigheid op een moordenaar die naar een oude legende verwijst, en Harry Hole wordt in De dorst teruggehaald voor een zaak die hem niet loslaat. Nesbø is sneller en bloediger, maar de rechercheur met een drankprobleem en lastige bazen komt je bekend voor.
D.D. Warren raakt in Boston verstrikt in moorden die op het werk van een dode dader lijken, zoals Rebus een navolger van Bible John zoekt. Lisa Gardner schrijft vlotter en Amerikaanser dan Rankin, met een rechercheur die net zo koppig doorwerkt terwijl lichaam en bazen tegensputteren.
Wie in Gerechtigheid het speurwerk naar een navolger het sterkst vond, kan door met Lincoln Rhyme. Deaver werkt veel forensischer en technischer dan Rankin, met een dader die zich op een oude zaak beroept, en hij houdt het tempo de hele tijd hoog.
Een seriedader die een land in zijn greep houdt en een rechercheur die er doodmoe van wordt: zo voelt Gerechtigheid, en zo voelt ook dit deel van Mankell. Wallander heeft minder ruzie met zijn chefs dan Rebus, maar draagt de zaak net zo zwaar mee naar huis.
Gerechtigheid laat Rebus werken terwijl zijn eigen positie op het spel staat. Bij Dijkzeul raakt het team van Paul Vegter van slag nadat een collega bijna het leven laat; Nederlandser en nuchterder, maar net zo gericht op de mensen achter het onderzoek.
In Gerechtigheid hangt alles aan de vraag of een dader een nieuwe man is of een oude schim. Bij Fossum valt de verdenking meteen op een ontsnapte psychiatrische patiënt, en Konrad Sejer moet geduldig scheiden wat mensen vrezen van wat er echt gebeurde.
Rebus volgt in Gerechtigheid een spoor dat via de olie-industrie naar Aberdeen loopt. Kay Scarpetta begint in Zwarte hoek in een haven, bij een onbekende dode op een vrachtschip, en ziet haar zaak daarna over de grens gaan. Forensischer, maar net zo breed opgezet.