Loes en Romeo zetten hun heksenkunsten in om een verhuizing te dwarsbomen, en ook Lilli sleept bij Cornelia Funke een vriendin mee in haar toverplannen. Twee korte boeken over vriendschap en spreuken die niet altijd uitpakken zoals bedoeld.
Een meisje met een fel humeur en iemand die mee moet in haar plannen: Loes en Pietje Prinses lijken op elkaar. Mirjam Mous kiest voor een vliegende koffer en een vreemde stad, Erna Sassen voor een heksenclub, en beide zijn even grappig.
Bij Erna Sassen probeert een heksenclub met spreuken een verhuizing te voorkomen, bij Cornelia Funke moet een jongen met hulp van een spokenjaagster een spook kwijt. Allebei vlotte, grappige verhalen waarin kinderen zelf het probleem aanpakken.
Bij Erna Sassen dreigt een vriend te vertrekken, bij Do van Ranst is het Dina zelf die ergens nieuw begint. Wie Loes en haar heksenclub grappig vond, lacht ook om dit toneelminnende meisje en haar dorpsavonturen, verteld in korte, losse verhalen.
Wie om de heksenclub van Loes moet lachen, kan dat ook om Pa Pinkelman van Godfried Bomans, die van het ene dolle avontuur in het andere rolt. Ouderwetser van taal, maar met hetzelfde plezier in plannen die compleet uit de hand lopen.
Lindsey Kelk geeft Aster een leven vol klusjes en een vleugje magie, en Loes zet haar toverkunst in tegen het plan van Jurriaans ouders. Een grappig, snel sprookje met een heldin die net zo vastberaden is.
Een groepje kleine wezens dat samen een probleem oplost: de Boeboeks van Marc de Bel doen het, en de heksenclub van Loes ook. De Bel is wilder en avontuurlijker, Sassen korter en droger, maar beide boeken zitten vol plezier en vriendschap.
Loes wil voorkomen dat haar vriend wegtrekt, en Amelia probeert bij Matt Haig te redden wat er van kerstavond over is. Allebei meisjes met een missie, veel humor en een vleugje toverij, al is Haig langer en wat ontroerender.
Loes laat zich door niemand vertellen wat ze wel of niet mag, en zebra Ayla ook niet als de jury haar wegstuurt. Edward van de Vendel schreef een kort, kleurrijk verhaal dat net als Een heks verhuist niet! draait om je eigen zin doorzetten.
Loes is woedend dat Jurriaan zich niet verzet, en bij Gideon Samson is een jongen zo boos dat zijn vader hem niet meer loslaat. Een kort, grappig en ook warm verhaal over grote gevoelens, voor dezelfde lezers als Erna Sassen.
Een eigen club met eigen regels: Loes heeft haar heksenclub, en de kinderen van Sanne Rooseboom hebben een Ministerie dat elk probleem aanpakt. Dit derde deel is langer en raadselachtiger dan Sassen; wie bij het eerste begint, leert de club het best kennen.
Loes heeft haar toverdrankjes, Yas heeft bij Edward van de Vendel een spook om het donker draaglijk te maken. Allebei korte, warme verhalen waarin iets magisch het gewone leven een handje helpt.