Murakami koos zelf de verhalen voor deze bundel, zoals Koch hier zijn korte werk bij elkaar zette. Allebei schrijven ze over gewone mensen in vreemde situaties, met een droge, licht absurde humor.
Wil je na deze verhalen een hele roman van Koch, kies dan zijn satire over koning Hendrik en de vraag of zijn dochter hem ooit opvolgt. Bedrog en schijn zijn hier staatszaken geworden.
Een bloemlezing uit het hele werk van Bomans, met de ironische stukjes waarmee hij generaties lezers liet lachen. Net als Koch maakt hij van kleine menselijke zwakheden een feest van herkenning.
Waterdrinker zette zijn beste korte verhalen uit drie eerdere boeken bij elkaar, aangevuld met nieuw werk, precies zoals deze verzamelbundel van Koch. Het decor is Russisch, de blik op leugens en schijn net zo scherp.
Brieven, monologen, dialogen en interviews: Wim de Bie hekelt het leven van alledag in alle vormen die een kort stuk kan aannemen. Het past bij Koch' verhalen over mensen die te hard hun best doen om echt te lijken.
Zeventien korte verhalen van Herman Pieter de Boer, met titels als De collectant en De eerlijke vagebond. Mensen aan de rand die er net niet bij horen, met de lichte humor die ook Koch' vroege verhalen hebben.
Van Kooten schrijft verhalen die autobiografisch lijken, vol weemoed en grappen over het gewone leven. Zoals Koch over zijn jeugd en voetbal vertelt, kijkt hij terug met een glimlach en een steek.
Jim Dixon, docent op proef aan een Engelse provinciale universiteit, moet zich voortdurend anders voordoen dan hij is. Amis schreef de klassieker over academisch toneelspel, net zo geestig als Koch' Delftse titelverhaal.
Mizee geeft al jaren les in verhalen schrijven en maakte van die lessen een geestige bundel. Wie bij Koch genoot van mensen die zich anders voordoen dan ze zijn, vindt hier een hele klas vol.
Van Kooten schrijft over de mist die verleden en heden vertroebelt, met misverstanden als motor. Kleine, droogkomische verhalen die passen bij Koch' fascinatie voor wat mensen elkaar en zichzelf wijsmaken.
Meneer Foppe, het alter ego van Wim de Bie, is het liefst alleen en kijkt van een afstand naar de rest van de wereld. Korte, lichte stukken over een buitenstaander, verwant aan de types die er bij Koch net niet bij horen.
Een keuze uit al het korte werk van Herman Pieter de Boer, zoals Koch hier ook alles bijeenbracht. Buitengewone dingen die gewone mensen overkomen, toegankelijk verteld en met een knipoog.