Ook Peter May zet een moordenaar neer die zijn slachtoffers als een boodschap uitstalt, hier in Beijing met een label en een nummer. Het duo Li Yan en Margaret Campbell werkt net als Hunter samen met buitenstaanders, met China als ongewoon decor.
Een container vol menselijke resten in Aberdeen, het handelsmerk van een moordenaar van twintig jaar terug: MacBride kiest een dader die net als die van Carter zijn werk ziet als signatuur. Ruwer, met meer zwarte humor.
Ook in de Women's Murder Club van Patterson werken politie, pers en justitie samen tegen een seriemoordenaar, zoals Hunter met de FBI. De hoofdstukken zijn even kort en het tempo even hoog.
Lincoln Rhyme en Amelia Sachs jagen op een dader die steeds een raadsel achterlaat, en elke aanwijzing is een spel met de politie. Deaver bouwt zijn plot net zo strak als Carter, met meer nadruk op sporenonderzoek.
Een dode man die aan een lantaarnpaal bij het IJ hangt: Isa Maron opent met een vindplaats die net zo bewust geënsceneerd lijkt als in Het meesterwerk. Een Nederlandse politieroman in hetzelfde vlotte tempo.
Een vrouw die met prikkeldraad aan een schommel is vastgebonden: Kim Stone krijgt net als Hunter een dader die zijn slachtoffers bewust in scène zet. Marsons is net zo vlot en kort van stof, en Stone net zo eigenwijs.
Mensen die levend worden verbrand in prehistorische steencirkels: Cravens dader kiest net als die van Carter een plek met betekenis. Poe en Tilly vormen een eigenaardig duo dat je net zo graag volgt als Hunter en Garcia.
Billingham legt de aanwijzing in de hand van het slachtoffer, en Tom Thorne moet uitvogelen welk verhaal de dader ermee vertelt. Minder Hollywood dan Carter, wel dezelfde obsessieve jacht op iemand die zijn moorden plant.
Een afgehakte vinger en iets roods onder een ooglid: de dader van Nesbø ondertekent zijn moorden net zo zorgvuldig als die van Carter. Harry Hole is somberder dan Hunter, Oslo in de zomer drukkender.
Negen verminkte lichamen op vuilnisbelten, verspreid over Ierland en Amerika: Scarpetta werkt net als Hunter over grenzen heen samen met de FBI. Cornwell legt de nadruk op de autopsietafel, met een even vasthoudende dader.