Libby Day overleefde als kind de moord op haar gezin, net als Charlie en Sam Quinn de overval op de boerderij. Flynn springt eveneens heen en weer tussen toen en nu, tot de nacht zelf in beeld komt. Haar hoofdpersoon is stugger en minder sympathiek dan de zussen, en dat is precies de charme.
Gedeeld: familiegeheim, meerdere tijdlijnen, duister en meerdere vertellers
Terug naar het stadje van je jeugd, waar een moeder of vader alles overheerst: Camille Preaker doet in Missouri wat Charlie in Georgia doet. Flynn schrijft kaler en giftiger dan Slaughter en laat het politiewerk grotendeels links liggen. Let op: zelfbeschadiging komt onverbloemd aan bod.
Gedeeld: familiegeheim, psychologisch, duister en beklemmend
Wil je bij Slaughter blijven, dan is dit een goede instap in de reeks rond Will Trent. Opnieuw een dochter die ontdekt dat haar ouder een verleden heeft waar ze niets van wist, nu een oud-agente die is ontvoerd. Meer actie en minder rechtszaal dan in Goede dochter, met hetzelfde harde geweld.
Gedeeld: expliciet geweld, emotioneel, familiegeheim en meerdere vertellers
Wat gebeurde er jaren geleden in dat huis, en wie van de kinderen kwam er heelhuids uit? Lisa Jewell stelt die vraag over een herenhuis in Chelsea en laat drie stemmen het antwoord bijeen puzzelen. Veel minder bloed dan bij Slaughter; het onbehagen komt van binnenuit.
Gedeeld: familiegeheim, meerdere tijdlijnen, meerdere vertellers en psychologisch
Lehane laat zien hoe één middag uit de kindertijd drie mannen blijft tekenen, zoals de overval Charlie en Sam tekende. Als jaren later een dochter wordt vermoord, staan de oude vrienden tegenover elkaar. Trager en literairder dan Slaughter, en minstens zo aangrijpend over schuld en loyaliteit.
Gedeeld: emotioneel, duister, psychologisch en meerdere vertellers
Quincy is de enige die een bloedbad in een boshut overleefde en weet nauwelijks nog wat er gebeurde. Dat gat in het geheugen, en de flarden die terugkomen, zul je herkennen uit Charlies verhaal. Sager schrijft gladder en speelser, met een knipoog naar horrorfilms en een stevige omkering.
Gedeeld: plottwist, meerdere tijdlijnen, psychologisch en expliciet geweld
Marion Pauw zet een tbs-kliniek tegenover een advocatenkantoor. Iris pluist het strafdossier uit van Ray, de broer wiens bestaan thuis werd doodgezwegen, zoals Charlie het dossier van haar eigen jeugd moet openen. Zachtaardiger dan Slaughter; de hoofdstukken van Ray, die autistisch is, blijven hangen.
Gedeeld: familiegeheim, emotioneel, meerdere vertellers en psychologisch
Een klein Amerikaans stadje dat dertig jaar na een dood nog steeds dezelfde wond likt. De dertienjarige Duchess vecht voor haar broertje met een felheid die aan Charlie Quinn doet denken. Whitaker schrijft bedaarder en mooier dan Slaughter; reken op tranen in plaats van schrik.
Gedeeld: emotioneel, familiegeheim, meerdere vertellers en plottwist
Twee zussen die elkaar jaren ontliepen, en een dorp dat liever niet praat over wat vrouwen daar overkomt. Hawkins verdeelt het verhaal over meer dan tien vertellers, wat in het begin opletten vraagt. Kalmer dan Goede dochter, met dezelfde aandacht voor wat een jeugdherinnering waard is.
Gedeeld: familiegeheim, meerdere vertellers, psychologisch en duister
Bij Simone van der Vlugt zijn het een tweeling uit Rotterdam die beurtelings aan het woord komen, na een mesincident in een klaslokaal. Zoals bij Charlie en Sam schuurt het onder de zusterliefde. Korter, lichter verteerbaar en zonder de gruwelijke details.
Gedeeld: meerdere vertellers, psychologisch, familiegeheim en plottwist
De dochter van een vooraanstaande rechter verdwijnt, en hoofdstukken 'ervoor' en 'erna' wisselen elkaar af. Kubica deelt met Slaughter de juristenfamilie met scheuren en de opbouw rond een verzwegen kern. Het speelt grotendeels in een koude blokhut en blijft vrij ingetogen tot het slot.
Gedeeld: meerdere tijdlijnen, meerdere vertellers, plottwist en psychologisch
Hier is het de moeder die niet verder kan sinds haar tienerdochter tien jaar terug wegbleef. Rouw die een gezin uit elkaar trekt staat centraal, net als bij de Quinns. Jewell is zachter voor haar lezer dan Slaughter, al zit er een onderlaag in die behoorlijk naar is.
Gedeeld: emotioneel, familiegeheim, psychologisch en meerdere vertellers