Schrijvers zoals Karin Slaughter
-
Tess Gerritsen
Waarom deze past
Gerritsen was zelf arts en dat merk je: haar reeks over Rizzoli en Isles heeft dezelfde mix van recherche en sectiezaal als de boeken met Sara Linton. Het geweld is vergelijkbaar, het tempo ligt hoger en de personages krijgen iets minder ruimte.
-
Val McDermid
Waarom deze past
De Britse tegenhanger van Slaughter: McDermid schrijft over seksueel geweld en seriemoord zonder iets te verbloemen, en haar vaste personages lopen daar blijvende schade van op. Je zit bij haar vaker in het hoofd van de dader dan bij de slachtoffers.
-
Jo Nesbø
Waarom deze past
Will Trent en Harry Hole zijn allebei rechercheurs met een zware jeugd of verslaving die hun werk beter doen dan hun leven. Nesbø bouwt zijn plots rond misleiding en verrassing, Slaughter rond de gevolgen voor de mensen, maar hard zijn ze allebei.
-
Gillian Flynn
Waarom deze past
Flynn schrijft net als Slaughter over vrouwen en geweld in het Amerikaanse binnenland, en over families waar oud zeer nooit is uitgesproken. Past vooral bij Goede dochter. Geen politiereeks hier: de vertelsters zijn zelf onbetrouwbaar en de boeken zijn korter.
-
Dennis Lehane
Waarom deze past
Lehane laat in zijn boeken over Boston zien hoe een misdrijf tegen een kind een hele buurt jarenlang tekent, het thema dat Slaughter in Georgia uitwerkt. Hij is soberder in het beschrijven van geweld en schrijft meer over klasse en loyaliteit.
-
Lars Kepler
Waarom deze past
Kepler gaat qua gruwel even ver en wisselt net zo vaak tussen speurder, slachtoffer en dader. De reeks rond Joona Linna draait meer om vaart en schrik; de aandacht voor trauma en herstel die Slaughter haar personages geeft, is er dunner.
-
Michael Connelly
Waarom deze past
Wie de Will Trent-boeken leest om het politiewerk, vindt bij Connelly dezelfde zorg voor procedure: verhoren, dossiers, botsingen met de leiding. Harry Bosch werkt in Los Angeles, en de misdrijven worden veel minder in detail beschreven.
Redactie Leesradar Bijgewerkt op