Appie vertrouwt de politie niet en gaat zelf speuren, en ook bij Horowitz lost een slimme jongen de zaak op terwijl de volwassene ernaast staat. Grappiger en sneller dan Jacques Vriens, met een Londense detective die er niets van bakt.
Net als David en Appie raakt Nick Diamant betrokken bij een misdaad die te groot lijkt voor een kind. Anthony Horowitz maakt er een parodie op detectives van, met grappen op elke pagina en een broer die nergens iets van snapt.
Een groepje kinderen dat beter speurt dan de grote mensen: dat vind je ook bij de tweeling Ada en Naroe. Marc-Uwe Kling zet het in een fantasiewereld met magiërs, maar het raadsel en de humor zijn net zo belangrijk als bij Vriens.
David, Appie, Renie en Ida speuren op eigen houtje, en ook bij Marc de Bel nemen twee kinderen het speurwerk over van een volwassene. Gekker en drukker dan Vriens, met een oom die meer verstrooid is dan handig.
Een diefstal, een groepje vrienden en een speurtocht op eigen houtje: dat is de kern van Een stelletje mooie vrienden en van dit boek van Bies van Ede. Hier speelt het zich af rond een festival en een bandje, met korte hoofdstukken.
Bij Vriens wordt de vriendschap op de proef gesteld door wat de kinderen ontdekken, en ook Sanne raakt door haar eigen slimheid in de problemen. Bies van Ede schrijft spannend en vlot, goed voor dezelfde leeftijd.
Kinderen die een zaak oplossen omdat de officiële instanties tekortschieten: dat deelt Een stelletje mooie vrienden met het Ministerie van Oplossingen. Sanne Rooseboom schrijft absurder en grappiger, met een kunstroof als raadsel.
Een stelletje mooie vrienden gaat net zo goed over vriendschap als over de inbraak, en dat geldt ook voor dit boek van Erna Sassen. Hier draait het om erbij willen horen in de klas, met dezelfde scherpe blik op hoe kinderen met elkaar omgaan.
Appie is eigenwijs en vertrouwt liever op zichzelf, en Tracy Beaker is precies zo. Jacqueline Wilson schrijft geen detective maar een grappig en eerlijk verhaal over een meisje dat haar eigen weg zoekt.
Speuren met een team dat elkaar soms in de weg loopt: Appie en zijn vrienden hebben veel gemeen met Tom en zijn spokenjagers. Cornelia Funke voegt er een slijmerig spook aan toe, met minstens zoveel humor als bij Vriens.
Vriens laat zien hoe een vriendschap kraakt als het spannend wordt, en Patrick Ness doet dat met een jongen die op school ineens een vervelende taak krijgt. Veel humor, tekeningen en een held die je niet meteen populair vindt.
Net als bij Vriens zit er achter de grappen een verhaal over gezin en vertrouwen. Carry Slee schrijft over een jongen die de nieuwe vriend van zijn moeder niet ziet zitten, met dezelfde vlotte toon en herkenbare kinderen.