In Duivelsbroed koopt een vrouw een huis dat veel te groot voor haar is, en dat huis lijkt al snel een eigen wil te hebben. Shirley Jackson bouwde die gedachte uit tot de klassieker over Hill House en de verlegen Eleanor, sober en onheilspellend.
Gedeeld: duister, langzaam opbouwend en psychologisch
Een verhuizing die een nieuw begin moet zijn, op een plek met een donkere voorgeschiedenis: dat delen Duivelsbroed en Dodenwake. Bij King is het een artsengezin in Maine, en waar Straub fluistert, schrijft King luid en rauw.
Gedeeld: duister, langzaam opbouwend en psychologisch
Straubs debuut draait om een moeder die het verlies van haar dochter niet kan dragen. In M'n lieve Audrina kijk je juist door de ogen van een kind dat moet leven met een overleden zusje van dezelfde naam, in een familiehuis vol halve waarheden.
Wie in Duivelsbroed genoot van de trage aanloop en de vraag wat er met het huis aan de hand is, komt bij Sarah Waters goed terecht. Een dokter raakt betrokken bij een verarmde familie in hun aftakelende landhuis, kort na de Tweede Wereldoorlog.
Gedeeld: duister, langzaam opbouwend en psychologisch
Afstand nemen van een huwelijk is in Duivelsbroed het begin van de ellende; in Rebecca begint het juist met een huwelijk, met de oudere weduwnaar Maxim de Winter. In beide boeken voelt een vrouw zich gevangen in een huis dat aan iemand anders lijkt te horen.
Gedeeld: emotioneel, langzaam opbouwend en psychologisch
De dreiging in Duivelsbroed komt uit een oude geschiedenis van de buurt, en ook in De groene man gaat het spook ver terug. Kingsley Amis zet het in een herberg op het Engelse platteland en vertelt het met meer zwarte humor dan Straub.
Duivelsbroed laat een oud verhaal doorwerken in het heden, en Geestenlicht ook: magiër Thorne Blackburn verdween spoorloos nadat zijn geliefde Katherine omkwam bij een ritueel. Bradley schrijft trager en met meer occulte details, maar de sfeer is even somber.
Ook De vampier vertelt is een boek over verlies en schuld, verpakt als griezelverhaal. Louis doet in een kamer in San Francisco zijn levensverhaal aan een journalist; weelderiger en zwoeler dan Straubs Londense huis, maar net zo melancholiek.
Gedeeld: duister, langzaam opbouwend en psychologisch
Een verloren kind is de kern van Duivelsbroed, en ook in Nosferatu draait het om kinderen die verdwijnen: Vic McQueen ontsnapte als meisje als enige aan Charles Manx en zijn auto. Joe Hill schrijft vlotter en filmischer dan Straub.
Duivelsbroed is een boek over schuld die iemand blijft achtervolgen, en die klassieke vorm gaat terug op Frankenstein. Een poolreiziger neemt de uitgeputte Victor aan boord en hoort zijn verhaal; gothic uit 1818, literairer en filosofischer dan Straub.
Straubs debuut toont hoe één verdriet een heel huis kan vullen. Wie daarna iets korters en vreemders wil, leest de verhalen van Enríquez: gewone Argentijnse levens waarin het verleden letterlijk boven de grond komt, met een scherpere, bijna zwarte humor.
Een huis dat een familie gevangenhoudt: dat thema uit Duivelsbroed is het hart van Bloemen op zolder. Na de dood van hun vader trekken vier kinderen met hun moeder in bij rijke grootouders; meer familiedrama dan spookverhaal, en minstens zo beklemmend.