De debuutbundel waarin Kaur haar vorm vond: korte gedichten met lijntekeningen, in vier delen van pijn naar heling. Je herkent de toon meteen; hier staat de liefde meer centraal dan migratie en familie.
Hosseini schreef een korte, geïllustreerde brief van een vader die met zijn zoon op een strand op de boot wacht. Net als Kaur in haar gedichten over haar ouders gaat het over vluchten en wat je achterlaat, in heel weinig woorden.
Bij De Breij lees je songteksten naast gedichten, en veel ervan zou je hardop willen voordragen. Wie van Kaurs directe, korte regels houdt, krijgt hier dezelfde eerlijkheid in onze eigen taal, met af en toe een grap ertussen.
Moeyaert dicht over de liefde in kleine dingen: een kamer, een ochtend, een hand. Waar Kaur alles hardop zegt, laat hij meer open, dus dit is een mooie volgende stap als je iets meer taalspel aankunt.
Anne Provoost schrijft over samen ouder worden terwijl het water stijgt. De gedichten zijn compacter en literairder dan bij Kaur, maar delen haar thema van wortels en van wat er groeit nadat er iets verloren is.
Hermans zocht nooit moeilijke woorden, en juist dat brengt deze liefdesverzen dicht bij Kaur. Zijn regels rijmen vaker en klinken zachter, maar ze komen net zo snel aan.
Verzen van de cabaretier waarin gemis en weerzien dicht bij elkaar liggen. Lees je Kaur om de heling na verlies, dan vind je hier dezelfde eenvoud, in Nederlandse versvorm en met een vleugje humor.
Een jonge man probeert zich te herinneren wat er gebeurde op het water, met zijn vrouw en ergens een kind. Provoost vertelt in gedichten een verhaal over verlies, zwaarder en literairder dan Kaur maar met hetzelfde emotionele gewicht.
Ellen Deckwitz dicht over de puberteit, familie en kleine ergernissen, met een knipoog die bij Kaur ontbreekt. Ook hier persoonlijke, korte gedichten over wie je bent en waar je vandaan komt.
Zestig gedichten van Wim Gijsen die een verloren geluk proberen terug te halen in taal. Literairder en weemoediger dan Kaur, maar met haar thema van terugkijken op wat je kwijt bent geraakt.
Geen bundel maar een korte novelle van Backman over een grootvader wiens geheugen wegglijdt. Net als bij Kaur gaat het over afscheid nemen en wat familie doorgeeft, en je leest het in één avond.
Deckwitz schreef twee boeken over het lezen van poëzie, hier samen in één omnibus met Olijven moet je leren lezen. Handig als Kaur je zin gaf in meer gedichten en je wilt weten hoe je moeilijker werk openbreekt.