van Toon Hermans
Kenmerkend: korte hoofdstukken, toegankelijk en emotioneel.
Waarom deze past
Wie na de liefdesverzen van Hermans meer liefdespoëzie zoekt, kan bij Rodaan Al Galidi terecht. In zijn bundel is de geliefde steeds aanwezig, ook als ze afwezig is. Minder rijm en lichtheid, wel dezelfde eenvoudige woorden die ineens hard binnenkomen.
Gedeeld: emotioneel, korte hoofdstukken en romantisch
Waarom deze past
Ook Claudia de Breij schrijft teksten die gezongen worden én gelezen. Haar bundel brengt liedjes en gedichten samen, en de liefde komt er steeds in terug, in een directere, hedendaagse stem dan bij Toon Hermans, maar met dezelfde eenvoud.
Gedeeld: emotioneel, korte hoofdstukken en toegankelijk
Waarom deze past
Erik Jan Harmens schrijft liefdesgedichten die heen en weer gaan tussen hard en teder. Waar Hermans de liefde vooral licht bezingt, mag het bij Harmens schuren, maar de korte, heldere gedichten maken hem net zo toegankelijk.
Gedeeld: emotioneel, korte hoofdstukken en romantisch
Waarom deze past
Nog een klein boek van Toon Hermans, met korte gedichten, verhaaltjes en beschouwingen. Na zijn liefdesverzen past deze bundel goed: dezelfde eenvoud, maar breder van onderwerp, over alles wat hem dierbaar was.
Gedeeld: emotioneel, korte hoofdstukken en toegankelijk
Waarom deze past
Toon Hermans schreef liefdesverzen die mensen in een kaart overnemen, en Rupi Kaur werd wereldberoemd met precies zulke korte, deelbare regels. Haar debuut is rauwer en gaat ook over pijn, maar spreekt dezelfde lezer aan: wie poëzie wil zonder drempel.
Gedeeld: emotioneel en toegankelijk
Waarom deze past
Jaap Robben kijkt in deze gedichten met een serieuze knipoog naar de wereld, en dat doet Hermans in zijn liefdesverzen ook. Een jongere stem met dezelfde neiging om een lichte regel te laten volgen door eentje die blijft hangen.
Gedeeld: emotioneel, met humor en toegankelijk
Waarom deze past
Van de liefde wil ik zingen leest als een liedboek, en Wees niet bang is er letterlijk een: 101 liedteksten van Freek de Jonge, een deel met bladmuziek van Robert Jan Stips. Voor wie de teksten van Hermans het liefst hardop of gezongen hoort.
Gedeeld: emotioneel, met humor en korte hoofdstukken
Waarom deze past
Wie na Van de liefde wil ik zingen ontdekt dat liefdespoëzie meer kan, vindt bij Tom Lanoye een volgende stap. Zijn gedichten zijn feller en speelser met vorm, minder gericht op een kaartje, maar even muzikaal en gemaakt om voor te dragen.
Gedeeld: emotioneel, korte hoofdstukken en toegankelijk
Waarom deze past
Hermans schreef verzen die mensen bij een huwelijk of jubileum voorlezen, en de troostende gedichten van Rob van Essen lenen zich voor zulke momenten ook. Iets somberder, met aandacht voor wie aan de kant staat, maar net zo helder.
Gedeeld: emotioneel, met humor en toegankelijk
Waarom deze past
De andere kant van de liefde: waar Hermans zingt over verliefdheid, bezingt Hans Dorrestijn het huwelijk als bron van ellende. Even rijmvast en net zo geschikt om voor te dragen, alleen een stuk minder geschikt voor een trouwkaart.
Gedeeld: met humor, korte hoofdstukken en toegankelijk
Waarom deze past
Simon Carmiggelt en Toon Hermans schreven allebei gedichten naast ander werk, en allebei hielden ze het eenvoudig. Voor wie na deze liefdesverzen een tijdgenoot zoekt met dezelfde lichte, wat melancholieke hand.
Gedeeld: emotioneel, korte hoofdstukken en toegankelijk
Waarom deze past
Liefdesgedichten met de klank van een lied: dat verbindt Hermans met Frank Martinus Arion, die als dichter begon. Zijn verzamelde gedichten zijn zwaarder van toon en geworteld in Curaçao, maar wie in Van de liefde wil ik zingen het ritme waardeerde, hoort het hier ook.
Gedeeld: emotioneel, korte hoofdstukken en toegankelijk
Redactie Leesradar Bijgewerkt op
