Orrec en Gry hebben een gave die gevaarlijk kan zijn, en Mo kan bij Cornelia Funke personages uit boeken tot leven lezen, met alle gevolgen van dien. Allebei rustige, literaire fantasy over een gave die je liever niet gebruikt.
Gedeeld: langzaam opbouwend, uitgewerkt magiesysteem en emotioneel
Le Guin en Funke schrijven allebei over jonge mensen die opgroeien in een harde omgeving waar volwassenen de macht hebben. Pans labyrint speelt in Spanje in de jaren veertig, met een sprookjeswereld naast de echte.
Gedeeld: emotioneel, langzaam opbouwend en literair
Zoals Orrec zijn blinddoek draagt uit angst voor wat hij kan aanrichten, worstelt Conor bij Patrick Ness met gevoelens die hij niet durft toe te laten. Een kort, emotioneel boek met een magisch randje.
Gry en Orrec groeien op in een ruwe, landelijke gemeenschap, en Anne Provoost laat Chloë opgroeien op een boerderij in het Australische binnenland. Geen magie, wel dezelfde precieze, ingetogen manier van vertellen.
Gedeeld: emotioneel, langzaam opbouwend en literair
De wilde gave draait om twee jongeren die zich losmaken van wat hun familie van hen verwacht. Ted van Lieshout schrijft over een gezin dat op eigen wijze rouwt, en net als Le Guin kijkt hij scherp naar wat er onuitgesproken blijft.
Gedeeld: literair, emotioneel en langzaam opbouwend
Bart Moeyaert vertelt net zo beheerst en traag opbouwend als Le Guin, over vier tieners op één zomermiddag. Geen fantasy, wel een literair jeugdboek waarin spanning vooral tussen de regels zit.
Gedeeld: literair, emotioneel en langzaam opbouwend
Orrec past niet in de rol die zijn gave hem oplegt, en ook bij Erna Sassen loopt iemand vast in wat er van haar verwacht wordt. Realistisch in plaats van magisch, maar net zo eerlijk over twijfel en volwassen worden.
Ook in Oudste moet een jongere leren omgaan met een kracht die groter is dan hij aankan. Paolini schrijft uitgebreider en avontuurlijker dan Le Guin, en dit is het tweede deel, dus begin bij Eragon.
Gedeeld: uitgewerkt magiesysteem, langzaam opbouwend en emotioneel