Misleiding is het wapen van Sam McCready, en in Het Parsifal mozaïek is het ook de val waarin Michael Havelock loopt: hij moet zijn geliefde doden omdat zij een vijandelijke spion zou zijn. Robert Ludlum maakt er een grotere, wildere spionagethriller van.
Een tv-directeur die van de CIA hoort dat zijn beste vrienden voor de vijand werken: Het Osterman weekend speelt het spel van desinformatie dat McCready in De verrader zo goed beheerst. Compacter, met één beklemmend weekend als decor.
Na De verrader nog een Forsyth met een eigenzinnige specialist die wordt ingezet als niemand anders het meer weet. In De onderhandelaar moet Quinn de ontvoerde zoon van de president terugkrijgen, en ook hier zitten de lastigste tegenstanders in eigen kamp.
De Oktoberlijst draait de verwachtingen net zo slim om als McCready dat met zijn tegenstanders doet: Jeffery Deaver vertelt het verhaal achterstevoren, beginnend bij het eind. Korter en sneller dan Forsyth, met wendingen die je dwingen terug te bladeren.
Fandorin is net als McCready een speurder die zijn tegenstanders te slim af moet zijn, hier vlak voor de kroning van de tsaar, als een crimineel een kroonjuweel als losgeld eist. Boris Akoenin schrijft historisch en speels, met een flinke dosis bedrog.
Roger Brown leidt een dubbelleven waarin alles draait om anderen in de luren leggen, en dat maakt Headhunters een verrassende partner voor De verrader. Jo Nesbø schrijft het als een snelle, zwartkomische thriller, ver van de inlichtingendienst maar vol misleiding.
Mickey Haller werkt vanaf de achterbank van zijn auto en wint zijn zaken met lef en tactiek, zoals McCready zijn tegenstanders met list verslaat. Michael Connelly ruilt spionage voor de rechtszaal, maar het plezier van iemand die altijd een stap vooruit denkt is hetzelfde.
Wakker worden met handboeien aan een vreemde vast op een bankje in Central Park: Guillaume Musso begint met een raadsel en blijft je daarna steeds misleiden. Wie in De verrader van de dubbele bodems hield, vindt hier een snellere, Franse variant.
Een oliepijplijn dwars door Alaska en een man met een sleutelrol erin: Bob Mendes schrijft net als Forsyth een internationale thriller waarin politiek en geld door elkaar lopen. Kouder van decor, met dezelfde zakelijke spanning.
Shutter Island is het boek voor wie in De verrader vooral genoot van misleiding: Dennis Lehane laat een US marshal in 1954 een eiland met een inrichting onderzoeken, en speelt met wat je als lezer denkt te weten. Duisterder en psychologischer dan Forsyth.
Pierre Lemaitre maakt van een sollicitatie een rollenspel vol bedrog: een werkloze manager doet mee aan een gesimuleerde gijzeling. Net als in De verrader draait het om wie wie misleidt, maar dan in de bedrijfswereld en met een scherpe maatschappelijke rand.
Sherlock Holmes is de klassieke meester in het doorzien van bedrog, en in Het teken van de vier krijgt Mary Morstan elk jaar een anonieme parel. Wie bij McCready houdt van een speurder die de tegenpartij doorziet, vindt hier de bron van dat genre: kort, helder en Victoriaans.
Gedeeld: historische setting, snel tempo en spanning