De kookvuren van de Zuiderlingen aan de grens doen denken aan de legers die bij Tolkien voor Minas Tirith verschijnen. Allebei boeken die rustig opbouwen naar een veldslag die over de toekomst van een land beslist.
Gedeeld: epische wereld, langzaam opbouwend en oorlog
Rowein is een tweede zoon met een bescheiden plek, Simon bij Tad Williams een keukenhulp. Beide boeken volgen hun hoofdpersoon in brede, rustige lijnen voordat de oorlog losbarst.
Gedeeld: emotioneel, epische wereld en langzaam opbouwend
Gijsen bouwt het Rijk van de Shôn net zo zorgvuldig op als Kay zijn Fionavar. Wie houdt van een lange aanloop naar een grote strijd, met aandacht voor het gevoel van de personages, kan hier verder.
Een familie, een lot en een oorlog met een overmachtige vijand: Tolkien vertelt in Kinderen van Húrin net als Gijsen een ernstig, bijna kroniekachtig verhaal. Somberder, maar even literair.
Roweins leven als tweede zoon van een adellijk huis en een vijand aan de grens: wie dat beviel, vindt bij Martin hetzelfde op grotere schaal. Meer personages en intriges, met dezelfde trage opbouw.
Gedeeld: epische wereld, langzaam opbouwend en oorlog
Brooks begint net als Gijsen in een rustig, landelijk decor voor de oorlog zich aandient. Toegankelijker en sneller, met een vergelijkbare klassieke opzet.
Gedeeld: epische wereld, langzaam opbouwend en oorlog
Na de grote veldslag van Rowein een kortere, fellere oorlog bij Gemmell, waar een vrouw haar volk tegen een bezetter leidt. Sneller en harder dan Gijsen, met dezelfde vraag wie het land verdedigt.
Ook bij Hobb is de hoofdpersoon iemand die niet als eerste in de rij voor de troon staat. Een rustig opgebouwd verhaal waarin een jonge man zijn plek vindt in een land vol dreiging.
Gedeeld: epische wereld, langzaam opbouwend en literair
De Demian van Laderach en zijn zonen zien het Rijk van de Shôn bedreigd; Kay vertelt over mensen die vechten voor een thuisland dat al verloren lijkt. Melancholieker dan Gijsen, met dezelfde trouw aan grond en geschiedenis.
Gedeeld: emotioneel, langzaam opbouwend en literair
Wie de brede opzet van De rook van duizend vuren mooi vond, kan bij Donaldson een andere klassieke reeks beginnen waarin een land wordt bedreigd. Zwaarder en psychologischer, met een opvallende antiheld.
Wie van Gijsens geduldige wereldbouw houdt, vindt bij Jemisin een continent met een eigen geschiedenis en vaste ritmes. Moderner en duisterder, maar net zo zorgvuldig opgebouwd.
Gedeeld: epische wereld, langzaam opbouwend en literair
De dreiging aan de grens van het Rijk van de Shôn en het demonenleger dat bij Brooks nadert: twee boeken die toewerken naar een beslissende veldslag. Brooks is sneller en avontuurlijker.