Een vervallen landhuis, een familie die achteruitgaat en iets onverklaarbaars in de gangen: Sarah Waters schrijft in het Engeland van kort na de oorlog precies het soort gothic dat Mosse in 1912 in Sussex neerzet. Trager en enger.
Bijgeloof over doden die terugkomen drijft het plot van Mosse. Waters kiest het Victoriaanse spiritisme en een damesbezoekster in een grimmige vrouwengevangenis als decor. Even broeierig, langzamer en met een hoofdpersoon die net zo eenzaam is als Constantia.
Een dode op het kerkhof en een vrouw die zelf onder verdenking komt: wie de puzzel in De nacht van de vogels mooi vond, krijgt bij Eco raadselachtige sterfgevallen in een afgelegen abdij in 1327. Zwaarder en geleerder, met hetzelfde bijgeloof op de achtergrond.
Constantia herinnert zich weinig van haar jeugd en wil weten wat er verzwegen is. Holt laat een wees opgroeien bij een kille familie, en ook zij moet ontdekken wie ze werkelijk is. Klassieke gothic met een romantische ondertoon.
Gedeeld: familiegeheim, historische setting en toegankelijk
De verbitterde vader en het vervallen huis van Constantia vinden hun tegenhanger bij Holt in een oom en tante die een weesmeisje elke dag aan hun gunsten herinneren. Victoriaans, broeierig en goed doorleesbaar.
Gedeeld: familiegeheim, historische setting en toegankelijk
Constantia's vader verzamelt dode dieren en zwijgt over het verleden. Bij Enríquez heeft een vader nog veel duisterder geheimen, en moet zijn zoon leren wat zijn familie van hem wil. Literair, lang en onheilspellend, voor wie Mosse te braaf vond.
Een dochter die in een somber huis afhankelijk is van een bittere ouder: dat gegeven uit De nacht van de vogels zet Andrews nog veel scherper neer. Kinderen worden verstopt op de bovenverdieping van een rijk huis, en het familiegeheim groeit met elke dag. Gothic van de bovenste plank.
Constantia leeft in een huis waar het verleden niet besproken wordt. Tracy Rees brengt een meisje van de heide in Cornwall naar een voorname familie, en ook daar blijkt veel onder de oppervlakte te liggen. Negentiende-eeuws en iets warmer.
Gedeeld: familiegeheim, historische setting en toegankelijk
Een afgelegen huis, een excentrieke vader en een kind met eigen rituelen: Iain Banks maakt van dat gegeven iets veel grimmigers dan Mosse. Lees het als je het geïsoleerde huishouden van Constantia nog griezeliger wilt, zonder historische setting.
De nacht van de vogels speelt met bijgeloof en de verhalen die mensen elkaar vertellen. Karen Blixen bouwt daar hele vertellingen van, verhalen in verhalen, vaak in de negentiende eeuw. Literairder en trager, wel even onheilspellend.
Gedeeld: historische setting en langzaam opbouwend
De doden die zich op één nacht laten zien, zouden zo uit een verhaal van Mariana Enríquez kunnen komen. In twaalf korte stukken krijgen gewone Argentijnse vrouwen met het griezelige te maken. Korter en harder dan Mosse.