Van de Millbank-gevangenis in de jaren 1870 naar een vervallen landhuis kort na de Tweede Wereldoorlog: Sarah Waters bouwt in De kleine vreemdeling dezelfde onrust op, met geluiden en sporen die niemand kan verklaren. Trager en Engelser, net zo onheilspellend.
Gedeeld: historische setting en langzaam opbouwend
Een liefde die niet mag, tussen geloof, bijgeloof en opsluiting: García Márquez laat in een koloniale havenstad een markiezendochter, die door een dolle hond is gebeten, en een jonge priester naar elkaar toe groeien. Net als Affiniteit zinnelijk, somber en vol sfeer.
Gedeeld: historische setting, literair en verboden liefde
Margaret Prior en Selina Dawes, Catherine en Heathcliff: ook Emily Brontë schreef over een band die sterker is dan wat de wereld toestaat. Een Engelse klassieker met meerdere vertellers en een wilde heide, voor wie de passie in Affiniteit zocht.
Seances, een medium en de vraag wat er werkelijk aan de andere kant zit: Mariana Enríquez neemt die draad uit Affiniteit op in een groot occult verhaal in het Argentinië van de junta. Veel dikker en harder, met dezelfde langzame opbouw.
Affiniteit wordt verteld in de dagboeken van twee vrouwen; Karen Blixen speelt ook met vertellers, in zeven lange vertellingen vol verhalen binnen verhalen, vaak in de negentiende eeuw. Literair, raadselachtig en met een gotisch randje.
Gedeeld: langzaam opbouwend, literair en meerdere vertellers
De dagboeken van Margaret en Selina laten twee vrouwen zien die elk een andere waarheid vertellen. Toni Morrison doet dat met een koor van stemmen op een boerderij in het koloniale Amerika, waar een jong meisje als schuld wordt afgelost. Kort, poëtisch en schrijnend.
Gedeeld: historische setting, literair en meerdere vertellers
Parijs in 1482 en een liefde die nooit kan bestaan: Victor Hugo laat de misvormde klokkenluider Quasimodo vanuit zijn toren kijken naar een wereld die hem afwijst. Grootser en dramatischer dan Affiniteit, met dezelfde gotische sfeer.
Gedeeld: historische setting, literair en emotioneel
Wie in Affiniteit gegrepen werd door de vraag of Selina echt geesten ziet, vindt bij Zafón een schrijver in een torenhuis die niet weet of zijn mysterieuze uitgever een mens is. Barcelona in plaats van Londen, en net zo gothic. Los te lezen.