De lachende politieman toont een team dat wekenlang vastzit op een raadsel zonder spoor. Henning Mankell nam die werkwijze over voor Kurt Wallander, die in winters Skåne net zo koppig doorvraagt na een overval op een oud boerenechtpaar.
Wie bij De lachende politieman vooral de vermoeide kracht van Becks team bewonderde, ziet die terug in Wallander. In dit vierde deel twijfelt Mankells rechercheur aan zijn vak, tot een dode advocaat hem terugtrekt in het werk.
Gedeeld: politieonderzoek, langzaam opbouwend en spanning
Een plaats delict die meer vragen oproept dan antwoorden: in Stockholm een bus vol doden, bij Peter Robinson een hangar met een plas bloed en geen lichaam. Banks en zijn team zoeken net als Becks mensen eerst naar wie er eigenlijk mist.
Becks team ontdekt dat een van hun eigen mensen in die bus zat en wil weten waarom. Ian Rankin geeft John Rebus in zijn tweede boek een even onrustig Edinburgh, waar een dode junkie in een kraakpand de opmaat is naar veel meer.
Wat deed de jonge rechercheur in die rode bus? Die vraag drijft De lachende politieman, en een vergelijkbaar raadsel drijft Zwartboek: een gewonde collega van Rebus laat een notitieboekje in code achter, en Rebus moet uitvogelen waar hij mee bezig was.
Sjöwall en Wahlöö mengen grimmige misdaad met droge humor tussen collega's, en Janwillem van de Wetering doet dat in Amsterdam. Grijpstra en De Gier staan voor een bankier die zelfmoord zou hebben gepleegd met twee kogels, wat niemand gelooft.
De lachende politieman speelt in een regenachtig, donker Stockholm; Winternacht speelt in een bevroren Reykjavik. Arnaldur Indriðason laat Erlendur net zo traag en grondig werken, met dezelfde aandacht voor wat de samenleving schuurt.
Becks rechercheurs mopperen, roken en ergeren zich aan hun bazen, en bij Leif G.W. Persson is dat niet anders. Hij was zelf politieadviseur en zet de zwakke plekken van het korps net zo openlijk te kijk, met een dood die eerst niemand interesseert.
Becks team begint met een raadselachtige plaats delict en werkt van daaruit geduldig terug. Peter Robinson pakt het in Vuurspel net zo aan: twee uitgebrande woonboten in Eastvale, en een team dat liever zorgvuldig zoekt dan snel scoort.
Gedeeld: politieonderzoek, langzaam opbouwend en spanning
In De lachende politieman draait alles om waarom iemand op die plek was. Charlotte Link stelt dezelfde vraag over een jonge vrouw die dood in haar auto ligt in de besneeuwde North York Moors, met Kate Linville als eigenzinnige speurder.