Rebus stuit in Blindeman op de verborgen kant van keurige stadsgenoten, en Leif G.W. Persson maakt van zulke nette mannen het hele onderwerp. Zweedser en cynischer, met een dode in een politiecel als begin.
Na Blindeman blijf je bij Ian Rankin, maar dan met Malcolm Fox van Interne Zaken. Fox is braver en bedachtzamer dan Rebus, maar Rankin laat Schotland net zo grauw en vol oude rekeningen zien.
Gedeeld: politieonderzoek, spanning en toegankelijk
Blindeman begint met een dode die niemand interessant vindt, en Wallander weet net als Rebus dat zo'n zaak toch kan openbreken. Mankell schrijft over Ystad met dezelfde zwaarmoedige blik op wat er in de samenleving misgaat.
Sjöwall en Wahlöö schreven de politieromans waar Rankin op voortbouwde, en De man op het balkon laat Stockholm zien zoals Blindeman Edinburgh laat zien. Nuchter, sociaal betrokken en met een team dat zich door verhoren heen werkt.
Een officiële lezing die Rebus in Blindeman weigert te slikken, en een Londense inspecteur die net zo eigenwijs is: Tom Thorne is Rankins zuidelijke neef. Billingham laat zijn grauwe stad even donker en droog-grappig zien.
Blindeman laat zien hoe macht in een nette stad werkt, en Brunetti ziet in Venetië hoe bureaucratie en vriendjespolitiek een moord omhullen. Leon is minder rauw dan Rankin, maar even kritisch over wie de stad bestuurt.
Gedeeld: politieonderzoek, spanning en toegankelijk
Wie in Blindeman hield van een rechercheur die tegen de stroom in zijn zaak doordrukt, vindt dat ook bij het A-team van Arne Dahl. Zweedser en meer een groepsroman, maar even maatschappelijk scherp.
Rebus wil in Blindeman weten waarom een jonge junkie echt stierf, en Karin Fossum vertelt hier hoe een vrouw na een vondst in de rivier zwijgt. Sejer is rustiger dan Rebus, maar beide boeken kijken naar de rand van de samenleving.
Na het grauwe Edinburgh van Blindeman is Lieneke Dijkzeul een Nederlandse tegenhanger, met Paul Vegter als bedachtzame, wat sombere rechercheur. Minder rauw dan Rankin, maar met hetzelfde geduldige recherchewerk.
Rankin laat in Blindeman een stad zien met een mooie voorkant en een vieze achterkant, en Peter Robinson doet dat met Yorkshire. DCI Banks is minder dwars dan Rebus, maar de Britse politieroman is even sfeervol.
Een dode op een plek waar niemand naar omkijkt, zoals het kraakpand in Blindeman, is ook het begin van deze Maigret. Simenon is korter en ingetogener, maar zijn commissaris kijkt net als Rebus vooral naar de mensen aan de onderkant.
Wie het rauwe Schotse politiewerk van Blindeman kan waarderen, vindt bij Angela Marsons een even onverzettelijke rechercheur in de Black Country. Kim Stone heeft een kortere lont dan Rebus en het tempo ligt hoger.