Boeken zoals Moordenaar des konings

Waarom deze past

Dezelfde wereld, een eind zuidelijker, met een nieuwe cast. Hobb verruilt Fitz voor een koopmansfamilie en hun schip van tovenaarshout dat tot leven komt. Je mist de ik-verteller, maar krijgt er piraten, zeeslangen en een handvol koppige vrouwen voor terug. Even geduldig opgebouwd.

Gedeeld: emotioneel, langzaam opbouwend, psychologisch en epische wereld

Waarom deze past

Sloeg je het eerste boek over, lees het dan alsnog. Je ziet Fitz als zesjarige aankomen in de burcht, zijn band met de stalmeester groeien en zijn eerste lessen bij de oude gifmenger. Veel van wat in Moordenaar des konings pijn doet, wordt hier voorzichtig klaargezet.

Gedeeld: hofintriges, emotioneel, langzaam opbouwend en psychologisch

Waarom deze past

Simon is een dromerige keukenjongen in een groot kasteel, en zijn eerste honderden bladzijden lijken sterk op Fitz' jaren in de burcht: klusjes, leermeesters, een troonopvolging die misgaat. Tad Williams vertelt in de derde persoon en heeft meer afstand, de sfeer is even dicht.

Gedeeld: langzaam opbouwend, epische wereld, hofintriges en emotioneel

Waarom deze past

Jon Sneeuw is ook een bastaard die opgroeit in de schaduw van wettige erfgenamen, met een wolf aan zijn zijde. Hij is maar één stem tussen vele: Martin verdeelt zijn aandacht waar Hobb bij Fitz blijft. Aan het hof gaat het er harder en cynischer aan toe dan in de burcht van Fitz.

Gedeeld: hofintriges, duister, epische wereld en expliciet geweld

Waarom deze past

Een ik-verteller die jarenlang lijdt voor de mensen van wie ze houdt, zonder dat ze het mag uitleggen. Sorcha moet zwijgen om haar broers van een betovering te verlossen, in het oude Ierland. Juliet Marillier schrijft even meevoelend als Hobb, met meer liefde en minder hofpolitiek.

Gedeeld: emotioneel, langzaam opbouwend, romantisch en literair

Waarom deze past

Trouw aan een land dat je alles afneemt: daar gaat het Fitz om, en daar gaat het de ballingen van Tigana om. Kay laat zien wat zo'n lang verzet met mensen doet, ook met degene die aan het hof van de vijand leeft. Verzorgd proza, één boek, een einde dat schuurt.

Gedeeld: emotioneel, literair, hofintriges en psychologisch

Waarom deze past

Middendeel van een trilogie, net als dit boek, en ook hier staat een troon op het spel terwijl een leger nadert. Vin twijfelt of ze bij een koning past, zoals Fitz twijfelt over Molly. Sanderson legt zijn magie haarfijn uit en schrijft zakelijker. Begin bij Het laatste rijk.

Gedeeld: hofintriges, uitgewerkt magiesysteem, oorlog en romantisch

Waarom deze past

Nog een jongen die het moordenaarsvak leert van een meester die hem tegelijk beschermt en beschadigt. Daar houdt de overeenkomst met Fitz en zijn leermeester ongeveer op: Brent Weeks schrijft filmisch, met het ene gevecht na het andere. Kies dit als Hobb je te traag ging.

Gedeeld: duister, expliciet geweld en hofintriges

Waarom deze past

Het traagste en meest op personages gerichte boek van Martin, en daarom het deel dat Hobb-lezers vaak het best ligt. Je kijkt mee in het hoofd van een regentes die overal verraad ziet. Het is deel vier: zonder de eerste drie boeken van de reeks kun je het niet volgen.

Gedeeld: hofintriges, langzaam opbouwend, duister en psychologisch

Waarom deze past

Vin is door haar broer geleerd dat iedereen je vroeg of laat in de steek laat. Die achterdocht maakt haar verwant aan Fitz, al herstelt ze sneller. Het verhaal eromheen is anders van aard: een bende die een keizer wil beroven, met veel vaart en uitgelegde magie.

Gedeeld: uitgewerkt magiesysteem, hofintriges en duister

Waarom deze past

De last die Fitz draagt voor een koning die het zelf niet meer kan, is familie van de last die Frodo naar het oosten sleept. Bij Tolkien staat daar de trouw van Sam tegenover, zoals Fitz zijn wolf heeft. Plechtiger en afstandelijker verteld, met een veel groter landschap.

Gedeeld: epische wereld, langzaam opbouwend, literair en oorlog

Waarom deze past

Perijn, een van de drie jongens die hun dorp ontvluchten, merkt dat hij met wolven kan spreken en schrikt daar net zo van als de mensen rond Fitz. Voor de rest is Robert Jordan breder en minder intiem: veel volkeren, veel reizen. Het is het begin van een reeks van veertien delen.

Gedeeld: epische wereld, uitgewerkt magiesysteem en langzaam opbouwend