Boeken zoals Bloedboek

Waarom deze past

Na Verhulsts versie van Genesis tot Deuteronomium ligt zijn kleine wereldgeschiedenis voor de hand: dezelfde schrijver die bekende stof zonder eerbied naloopt, nu van oersoep tot atoombom. Korter, sneller en zonder één naam.

Gedeeld: literair en met humor

Waarom deze past

Ook Abdolah gaat terug naar een heilige bron, de Perzische mysticus Rumi, en vertelt die met een eigen stem opnieuw. Waar Bloedboek de Bijbel juist ontmaskert en de rauwe kanten toont, is dit drieluik ingetogen en vol ontzag.

Gedeeld: literair, langzaam opbouwend en historische setting

Waarom deze past

Bloedboek prikt door de heldhaftige toon van oude verhalen heen; Bomans doet hetzelfde met een minister die zijn eigen leven als epos opschrijft. Lichter en speelser dan Verhulst, maar ook hier ontstaat de humor uit plechtigheid die niet klopt.

Gedeeld: met humor, literair en langzaam opbouwend

Waarom deze past

De spot waarmee Verhulst de patriarchen en profeten neerzet, richt Hermans op de universiteit: een hoogleraar die door zijn Nobelprijs alleen maar ellende krijgt. Een roman in plaats van herschreven verhalen, maar met hetzelfde plezier in mensen die zich groter voordoen dan ze zijn.

Gedeeld: literair, met humor en langzaam opbouwend

Waarom deze past

Van de wetten uit Bloedboek naar een Nederland zonder koning, waar een president na een orkaan de dienst uitmaakt. Adriaan van Dis kijkt net als Verhulst met een scheve grijns naar gezag en geloof, alleen speelt zijn satire zich in de nabije toekomst af in plaats van in oude geschriften.

Gedeeld: literair, met humor en langzaam opbouwend

Waarom deze past

Theo Thijssen kijkt net als Verhulst met ironie naar regels en naar de mensen die ze opleggen, al gaat het bij hem om de klas en niet om de stammen van Israël. Een klassieker met een trage opbouw en droge humor.

Gedeeld: met humor, literair en langzaam opbouwend

Waarom deze past

Verhulst laat zien hoe lachwekkend de oude heilige verhalen eigenlijk zijn; bij Hermans is de heilige uit de titel een werkloze jonge filosoof, kind van een Nederlandse boer in Frankrijk. Een ironische roman met dezelfde liefde voor het pijnlijk komische detail.

Gedeeld: literair, met humor en langzaam opbouwend

Waarom deze past

Na Bloedboek, dat de grote spelers uit Genesis en Exodus van hun voetstuk haalt, past Mulisch' roman over een acteur die zijn hele leven bijrollen speelde. Ook daar draait het om verhalen die we elkaar vertellen en de komedie van wie er de hoofdrol in krijgt.

Gedeeld: literair, met humor en langzaam opbouwend

Waarom deze past

Bij Verhulst lees je de Bijbel van onderop, met de rauwe details; Mulisch bouwt in zijn grote roman een eigen verhaal over hemel en aarde, met een hemelse verteller boven het geheel. Veel dikker en ernstiger, met dezelfde vraag naar wat God met ons van plan is.

Gedeeld: literair, langzaam opbouwend en met humor

Waarom deze past

Wie bij Bloedboek grinnikte om ernst die onderuitgaat, vindt een verwante toon in het literaire debuut uit 1987 van cabaretier Freek de Jonge. Ook hier droge Nederlandstalige humor met een langzame opbouw, al is het een roman en geen hervertelling.

Gedeeld: met humor, literair en langzaam opbouwend

Waarom deze past

Een opdracht die nergens op slaat, een dier met een geheim teken en een dreigende opdrachtgever: Murakami maakt van een zoektocht een parabel, zoals de oude verhalen in Bloedboek dat zijn. Japans en modern, maar even absurd en ernstig tegelijk.

Gedeeld: literair, met humor en langzaam opbouwend

Waarom deze past

Net als Bloedboek een bundel en geen doorlopende roman, en net als bij Verhulst is de titel ironischer dan de inhoud. Van Dis schrijft over vluchtelingen en ballingschap, thema's die ook in de omzwervingen van de Israëlieten zitten, met een lichtere pen.

Gedeeld: literair, met humor en langzaam opbouwend