Van een hotel waar je kunt kiezen om te sterven naar een vrouw die aan bedden komt voorlezen: Van der Meer kijkt vaker met humor naar de laatste stukjes van een leven. De vrouw met de sleutel is kleiner en huiselijker.
Gloster Huis en het hotel aan de overkant: de broers van Van der Meer kiezen elk een eigen antwoord. Grunberg zet ook twee broers in het centrum, onderweg naar Amerika, en maakt er een gitzwarte tragikomedie van.
Wie klaar is met leven, kan in Gloster Huis terecht. Verhulst bedacht voor zijn bejaarde hoofdpersoon een heel ander ontsnappingsplan, en schrijft er net zo ondeugend over als Van der Meer over haar twee hotels.
Een moeder die terloops vertelt dat ze niet lang meer heeft, en een dochter die niet weet wat ze daarmee moet. Gerritsen raakt aan dezelfde vragen als Gloster Huis, maar dan in een gewone keuken in plaats van een hotel aan een meer.
Mevrouw WC heeft haar hele leven gevochten om geen wc te zijn. Al Galidi schrijft absurd en grappig, en net als Van der Meer met een scherpe ondertoon over hoe we met elkaar omgaan.
In Gloster Huis wordt gezorgd voor wie twijfelt aan het leven; Bervoets laat zien hoe Brooke uit Amsterdam-Noord overeind blijft dankzij de muziek van Céline Dion. Warm en grappig, met dezelfde zachte blik op kwetsbare mensen.
De avond voor de bruiloft van zijn zus ontdekt Lamarat dat de bruidegom ervandoor is. Benali schrijft net als Van der Meer een tragikomisch familieverhaal met een flinke dosis humor.
Lilly tekent strips, is bijna dertig en leeft gejaagd. Van Brederode schrijft net als Van der Meer met humor over de vraag wat een leven de moeite waard maakt, alleen dan vanuit een jonge vrouw.
Een buurvrouw met een aanbod dat een gezin op zijn kop zet, of een erfenis met de opdracht er iets goeds mee te doen: Benali en Van der Meer laten allebei geld en goede bedoelingen botsen.
Paul is 34, heeft autisme en woont in een gezinsvervangend tehuis. Harmens schrijft net als Van der Meer met humor en zorg over een plek waar anderen voor je zorgen, en over wat dat met je zelfstandigheid doet.
Robots verzorgen in Gloster Huis de mensen, maar de vraag waar je voor wilt leven blijft. Annelies Verbeke laat een schrijfster na liefdesverdriet een totaal ander doel kiezen, net zo lichtvoetig en met een eigenzinnige blik.
Een jonge moeder die haar autistische zoon alleen opvoedt: Al Galidi schrijft over zorg met humor en zonder sentimentaliteit. Wie de ironische, warme toon van Gloster Huis waardeert, vindt hier een verwante stem.