Valentine Michael Smith moet de aarde nog leren kennen, en dat geldt ook voor het buitenaardse wezen dat bij Matt Haig een menselijk lichaam overneemt. Allebei kijken ze verbaasd naar liefde en menselijke gewoonten; Haig is korter en draait meer om één gezin.
Simak schrijft net als Heinlein over het contact tussen de aarde en wat daarbuiten ligt, maar dan via een man die sinds de Amerikaanse Burgeroorlog nauwelijks ouder lijkt te worden. Rustiger en beschouwender, met dezelfde vraag wat een mens tot mens maakt.
Gedeeld: langzaam opbouwend, literair en psychologisch
Smith heeft vermogens die de autoriteiten nerveus maken, en ook George Orr bij Le Guin heeft een gave die anderen willen gebruiken: zijn dromen veranderen de werkelijkheid. Compacter dan Heinleins dikke roman, met dezelfde vraag wie zo'n gave mag sturen.
Gedeeld: psychologisch, langzaam opbouwend en literair
Smith ontleedt als buitenstaander hoe aardse mensen geloven en samenleven, en Le Guin keert dat om: haar hoofdpersoon is een onderzoeker van de aarde die op een andere planeet een verboden traditie opspoort. Trager en ernstiger, met minder satire.
Gedeeld: langzaam opbouwend, psychologisch en literair
Houd je van Heinleins mengeling van ideeën, filosofie en droge humor, ga dan door naar Murakami's roman met twee verhaallijnen: een futuristisch Tokyo en een vreemde ommuurde stad. Even eigenzinnig, maar dromeriger en minder spraakzaam.
Gedeeld: langzaam opbouwend, literair en psychologisch
Heinlein schreef een satire op zijn eigen tijd via een man van Mars; Adriaan van Dis doet het via een Nederland dat republiek is geworden en na een orkaan zijn wonden likt. Ook hier spot met politiek en gezag, maar dan in een Hollandse setting.
Gedeeld: met humor, langzaam opbouwend en literair
Bij Heinlein komt een buitenstaander in een samenleving die hij niet begrijpt, en bij Frank Herbert reist psycholoog Gilbert Dasein naar een Californisch stadje dat zich afsluit van de wereld. Het wantrouwen groeit langzaam, met meer spanning dan satire.
Gedeeld: langzaam opbouwend, psychologisch en spanning
Vreemdeling in een vreemd land stelt grote vragen over religie en over wat de mens hier doet, en Mulisch pakt zulke vragen nog groter aan in zijn roman over twee boezemvrienden en een celliste. Een flinke pil, literairder en Nederlandser.
Gedeeld: langzaam opbouwend, literair en psychologisch
Heinlein mengt sf met relaties en spot met instituties, en Philip K. Dick doet dat op zijn eigen wrange manier. Chuck Rittersdorf overweegt zijn vrouw te laten vermoorden terwijl zij naar een vreemde maan trekt: absurder en kleiner, net zo eigenzinnig.
Valentine Michael Smith snapt niets van geld en werk, en Ignatius J. Reilly in New Orleans weigert het te snappen. Toole schreef een uitbundige komische roman over een man die buiten de wereld staat: geen sciencefiction, wel dezelfde lol in een vreemde blik op gewone dingen.
Kijkt bij Heinlein een man van Mars met grote ogen naar de aarde, bij Douglas Adams kijkt de melkweg verveeld terug. Op een gewone donderdag gaat de aarde plat voor een snelweg door de ruimte: veel absurder en sneller, met dezelfde spot op bureaucratie.
Een kind dat ineens gedachten heeft die niet van hem lijken te komen: Wyndham maakt er een klein, huiselijk verhaal van, verteld door een bezorgde vader. Genoot je bij Heinlein van de botsing tussen een vreemde geest en gewone mensen, dan vind je die hier op gezinsschaal.