Ook Ruth Rendell begint bij een dode in bad en een familie die er nooit over praat. Waar Sarah Blakeney in Het heksenmasker van buitenaf graaft, kijk je bij Rendell vanuit de zussen zelf terug; trager, maar net zo verstikkend familiaal.
Gedeeld: familiegeheim, langzaam opbouwend en psychologisch
Het heksenmasker laat zien hoe een moeder haar familie met hardheid bijeenhoudt; Ruth Rendell schrijft over twee zussen in een Engels dorp en wat zich achter hun fatsoen afspeelt. Rustig verteld, met dezelfde aandacht voor oude familiewonden.
Gedeeld: familiegeheim, langzaam opbouwend en psychologisch
Net als Sarah Blakeney weigert Manuel bij Dolores Redondo de officiële lezing van een sterfgeval te slikken. Hij stuit op een adellijke familie in Galicië die alles onder de pet houdt; langer en lyrischer dan Walters, met evenveel familiegeheimen.
Mathilda Gillespie was geen lieve vrouw voor haar eigen familie, en bij Gillian Flynn draait het ook om een moeder die je liever niet tegenkomt. Flynn is rauwer en sneller dan Walters, maar het giftige familiedrama is van hetzelfde soort.
Het heksenmasker laat een huisarts in het verleden van haar patiënte graven; bij P.D. James gaat een slimme geadopteerde jonge vrouw op zoek naar haar echte ouders. Geen politieroman deze keer, wel hetzelfde Engelse gevoel voor schuld en afkomst.
Sarah Blakeney weet dat ze de familie Gillespie tegen zich in het harnas jaagt, maar gaat toch door. Bij Joy Fielding moet een juriste juist haar eigen moeder onder ogen komen na jaren zwijgen; Amerikaanser en vlotter, met een vergelijkbaar giftige band.
In Het heksenmasker zegt iedereen dat het zelfmoord was, en bij Paula Hawkins zegt een heel dorp hetzelfde over een vrouw in de rivier. Meer vertellers en sneller wisselend dan Walters, maar ook hier liggen oude familiekwesties onder het oppervlak.
Wie bij Walters genoot van een familie die elkaar na een sterfgeval de schuld geeft, vindt bij Alice Feeney een familiereünie die al snel ontspoort. Feeney is luchtiger en speelser van vorm, met een afgesloten huis in plaats van een Engels dorp.
Het heksenmasker is een whodunit in een kleine gemeenschap waar de rijken alles regelen; Peter Straub zet een jongen op een Caribisch eiland neer waar dat ook zo gaat. Langer, rijker van taal en met een vleugje gothic, met dezelfde vraag wie er schuld draagt.
Mathilda Gillespie liet thuis weinig warmte achter, en Karin Fossum vertelt hoe zo'n opvoeding twee volwassen kinderen blijft achtervolgen. Een stil Noors familiedrama in plaats van een Engelse whodunit, met een psychologie die net zo nauwkeurig is.
Net als Sarah Blakeney is de advocate bij Marion Pauw een sterke vrouw die zich vastbijt in een zaak die anderen afgesloten vinden. Pauw is Nederlands en directer, met een tweede verhaallijn die het familiegeheim langzaam openlegt.
Het heksenmasker werkt met verdwenen dagboeken die een verleden kunnen blootleggen; bij Anya Niewierra komt het vreemde verleden van een moeder in de Pyreneeën boven. Een tweelingzus die verdwijnt zet het in gang, met dezelfde langzaam opgebouwde familiespanning als bij Walters.