Na de twee Droomdanser-delen kun je bij Peter Schaap nog één keer naar de rand van het ijs. Stormbreker is korter en primitiever, met een vissersvolk dat zich tegen woedende goden verweert, maar de koude sfeer en het gevoel van dreiging zijn dezelfde.
Octana moet in Vlammenzee haar broer terugvinden terwijl de Droom krimpt; bij Kay vechten vijf studenten in een vreemde wereld voor wat ze liefhebben. Ook hier wisselen de vertellers en loopt mythe over in avontuur, met een volwassener toon.
Gedeeld: duister, epische wereld en meerdere vertellers
Vlammenzee draait om machthebbers die met het licht hebben gespeeld; in Zilvergaren eist een koninkrijk van ijs zijn tol. Novik wisselt net als Schaap tussen vertellers en geeft de kou een eigen stem.
Gedeeld: ijzige sfeer, meerdere vertellers en spanning
Een grens die openligt en een wereld die wankelt: Vlammenzee en Winterkrijgers hebben allebei die dreiging van buitenaf. Gemmell schrijft met meer zwaardgevechten en humor, maar de spanning en de wisselende blik op de gebeurtenissen voelen vertrouwd.
Wie in Vlammenzee de politiek achter het teruggekeerde licht boeiend vindt, ziet bij Pratchett hoe een stadswacht verdwaalt in het koude Überwald vol intriges. Veel grappiger, maar met dezelfde winterse sfeer en machtsspelletjes.
Octana ontdekt in Vlammenzee dat het licht boven de Archipel geen geschenk was maar een zet van wie de macht heeft. Adrian Stone schrijft eveneens Nederlandstalige fantasy over heersers die te ver gaan, verteld langs meerdere lijnen en met een vergelijkbaar tempo.
Gedeeld: epische wereld, meerdere vertellers en spanning
De Archipel ligt open naar het vasteland en de heersers spelen hun eigen spel: wie dat deel van Vlammenzee het sterkst vond, kan door naar het begin van Het lied van ijs en vuur. Groter, harder en politieker, met ook hier broers en zussen die elkaar kwijtraken.
Gedeeld: epische wereld, ijzige sfeer en meerdere vertellers
Octana ziet de Droom krimpen; bij Jemisin zien mensen hun wereld telkens onder as verdwijnen. Complexer en rauwer dan Schaap, maar ook zij laat zien hoe gewone mensen leven met machthebbers die de natuur naar hun hand zetten.
Vlammenzee rondt het Droomdanser-tweeluik af met een strijd tegen wat over de grens komt. Gemmell bouwt in Held in de schaduw een vergelijkbare dreiging op van oude machten achter een barrière, verteld door meerdere personages met elk hun eigen moed.
Net als de Droom in Vlammenzee verliest ook bij Brooks iets oeroud zijn kracht, met een wereld die daarvan afhangt. Klassieke fantasy met elfen en een tocht, iets minder ijzig dan Schaap maar met dezelfde haast om het tij te keren.
Gedeeld: epische wereld, meerdere vertellers en spanning
Wie in Vlammenzee geraakt werd door het verlies en de zoektocht naar wat er nog te redden valt, vindt in Tigana een hele groep die vecht voor een verdwenen thuis. Kay schrijft rijker en emotioneler, met een sterke politieke kant.
Een archipel waar het donker lang heeft geheerst en een land waar de nacht zelf gevaarlijk is: Schaap en Brett spelen allebei met angst voor duisternis. De getekende is ruwer en langer, met jonge hoofdpersonen die net als Octana hun eigen rol moeten vinden.