Een uitnodiging van vroeger die alles openhaalt: bij Nora is het een vrijgezellenweekend, bij Sabine een schoolreünie. Allebei missen ze een stuk herinnering dat ertoe doet. Simone van der Vlugt schrijft soberder en blijft dichter bij de schooltijd zelf.
Gedeeld: psychologisch, spanning, toegankelijk en plottwist
Een groep vrienden die gezellig lijkt tot er doden vallen, en een vrouw die zich afvraagt wie van hen ze nog kan geloven. Saskia Noort ruilt het glazen huis in voor een welvarend dorp. Het spel van kliekjes, roddel en loyaliteit is hetzelfde als op Clares feest.
Gedeeld: wie-heeft-het-gedaan, spanning, psychologisch, toegankelijk en beklemmend
Ingesneeuwd in het landhuis van een verdwenen psychiater vindt Tricia een kamer vol opgenomen therapiesessies. Het afgesloten huis en de kou hebben beide boeken gemeen, net als een vertelster die niet alles zegt. McFadden is sneller en zet zwaarder in op de slotwending.
Gedeeld: ijzige sfeer, beklemmend, plottwist, korte hoofdstukken en snel tempo
Nora mist een paar uur, Christine mist elke ochtend haar hele leven. S.J. Watson maakt van geheugenverlies het hele boek: een vrouw, een dagboek en een echtgenoot die ze moet geloven of niet. Minder personages en geen feest, maar het benauwde gevoel is sterker.
In een gesloten kliniek probeert een therapeut te achterhalen wat er gebeurde op de avond dat Alicia haar man doodschoot. Je puzzelt mee over haar schuld en ontdekt gaandeweg dat de verteller zelf vragen oproept. Kalmer dan Ware, met een slot dat meer omgooit.
Gedeeld: psychologisch, plottwist, beklemmend en duister
Is ze in gevaar of ziet ze spoken? Bij zangeres Maria vraagt iedereen zich dat af, zijzelf op den duur ook. Noort speelt met dezelfde onzekerheid als Ware bij Nora, alleen zijn hier kinderen in het spel en ligt het huis aan zee. Felle start, hoog tempo.
Gedeeld: beklemmend, spanning, psychologisch en toegankelijk
Een eiland in de storm waar niemand af kan, en een man die steeds minder zeker weet wat echt is. Sebastian Fitzek gebruikt afzondering op dezelfde manier als Ruth Ware, maar draait de duisternis een paar standen hoger. Hoofdstukken van een paar pagina's, veel vaart.
Gedeeld: beklemmend, plottwist, korte hoofdstukken, duister en snel tempo
Camille gaat terug naar het stadje en de mensen van vroeger, en die terugkeer doet meer pijn dan de moordzaak waarvoor ze komt. Een verleden dat je dacht achter je te hebben speelt hier ook de hoofdrol. Gillian Flynn schrijft feller en somberder; niet voor een luchtige avond.
Gedeeld: duister, psychologisch, wie-heeft-het-gedaan en beklemmend
Lowen logeert in het huis van een schrijfster die na een ongeluk niet meer kan werken en leest wat die in het geheim over zichzelf opschreef. Opnieuw een schrijvende hoofdpersoon in andermans huis, die zich steeds onveiliger voelt. Geen dader-raadsel maar de vraag welke versie waar is.
Gedeeld: beklemmend, psychologisch, plottwist en duister
Millie slaapt in een zolderkamer die alleen van buitenaf op slot kan, bij een gezin dat ze niet kan peilen. Dat gevoel van vastzitten bij mensen die je niet vertrouwt is precies wat het glazen huis ook geeft. Amerikaanser en gladder, met kortere hoofdstukken.
Gedeeld: beklemmend, plottwist, korte hoofdstukken, toegankelijk en snel tempo
Clare Mackintosh haalt haar spanning uit het dagelijkse: dezelfde metro, dezelfde route, en iemand die meekijkt. Minder besloten dan een weekend in het bos, maar ook een Britse thriller met een gewone vrouw in het midden en lang de vraag wie hierachter zit.
Gedeeld: spanning, wie-heeft-het-gedaan, toegankelijk, psychologisch en korte hoofdstukken