van Johan Theorin
Kenmerkend: spanning, langzaam opbouwend en psychologisch.
Waarom deze past
Sint-Psycho speelt op de grens tussen een kleuterschool en een gesloten kliniek; Nicci French zet een traumadeskundige neer die met haar kind een nieuw leven begint. Beide boeken draaien om iemand die voor kinderen zorgt en tegelijk iets met zich meedraagt.
Gedeeld: langzaam opbouwend en psychologisch
Patricia Highsmith
Waarom deze past
Jan Hauger in Sint-Psycho heeft een eigen agenda die hij voor iedereen verborgen houdt, en dat maakt hem verwant aan Tom Ripley. Highsmith laat je net zo dicht op de huid zitten van een man wiens bedoelingen je maar half kent.
Gedeeld: psychologisch en spanning
Waarom deze past
Een nieuwe kracht in huis die meer verbergt dan ze laat zien: Rendell bouwt Het stenen oordeel net zo geduldig op als Theorin zijn kleuterschool naast de kliniek. Weinig actie, veel onbehagen, en een spanning die uit het karakter komt.
Gedeeld: langzaam opbouwend en psychologisch
Waarom deze past
Ook hier zoekt iemand contact met een dader achter tralies, en ook hier speelt een kind een hoofdrol. Belinda Bauer zet het op de heide van Exmoor, Theorin in een Zweedse kliniek; allebei vertellen ze traag en ongemakkelijk.
Gedeeld: duister en psychologisch
Waarom deze past
Wie de sluimerende spanning en de rustige zinnen van Sint-Psycho waardeerde, vindt die terug bij Tana French. Ze gaat dieper in op identiteit en vriendschap, en schrijft over Ierland met hetzelfde oog voor sfeer als Theorin voor Zweden.
Gedeeld: langzaam opbouwend en psychologisch
Waarom deze past
Karin Fossum kruipt net als Theorin in het hoofd van een eenzaam iemand die anders kijkt dan de mensen eromheen. Sint-Psycho heeft de kliniek en de ondergrondse gang, De fluisteraar een klein leven achter een winkelkassa, maar de onrust groeit even sluipend.
Gedeeld: langzaam opbouwend en psychologisch
Pierre Lemaitre
Waarom deze past
Lemaitre laat een gewone jongen leven met een daad uit zijn jeugd, zoals Jan in Sint-Psycho een verleden lijkt mee te torsen. Kortere zinnen, een Frans dorp in plaats van een Zweedse kliniek, en dezelfde vraag hoe zwaar schuld kan wegen.
Gedeeld: duister en psychologisch
Waarom deze past
Oonincx zet net als Theorin mensen in een medische instelling waar niet alles klopt. Sint-Psycho is ingetogener, Wakker vlotter, maar in beide groeit het wantrouwen tegenover wie er de leiding heeft.
Gedeeld: psychologisch en spanning
Waarom deze past
Rendell geeft je net als Theorin een hoofdpersoon met een donkere kant en laat je dicht bij zijn gedachten. Sint-Psycho speelt in een kliniek, Een tweede huid in Londen, maar het gevoel dat je iemand gevaarlijk goed leert kennen is hetzelfde.
Gedeeld: duister en psychologisch
Waarom deze past
Bram Dehouck schrijft net als Theorin over een ogenschijnlijk keurige nieuwkomer met iets donkers onder de oppervlakte. Vlaams, korter en zwartgalliger dan Sint-Psycho, met dezelfde langzaam stijgende ongemakkelijkheid.
Gedeeld: duister en psychologisch
Elizabeth George
Waarom deze past
Kinderen die buiten hun schuld in een zware situatie belanden staan ook bij Elizabeth George centraal, net als de kleuters in Sint-Psycho met ouders in de kliniek. Een lange, sociale roman, dichter bij literatuur dan bij thriller.
Gedeeld: langzaam opbouwend en psychologisch
Waarom deze past
Kort en zonder franje kijkt Fossum naar daders die zelf niet goed weten wat ze doen, met een onbehagen dat lijkt op dat van Sint-Psycho. Theorin houdt je langer in het ongewisse; Fossum toont meer, maar is net zo stil en precies.
Gedeeld: duister en psychologisch
Redactie Leesradar Bijgewerkt op
