Spoorloos in Italië draait om het wachten van wie achterblijft, en Zusje van Rosamund Lupton ook: Beatrice keert terug naar Londen als haar jongere zus onvindbaar is. Literair en ingetogen, met een verteller die alles achteraf probeert te ordenen.
Net als bij Dunant zit de spanning in De nacht van vier november van Karin Fossum niet in een jacht, maar in ouders die wachten op een dochter die niet thuiskomt. Stil, psychologisch en Noors van toon.
In Spoorloos in Italië is het een moeder die wegblijft, in Het kind in de golven van Michel Bussi het zoontje van Maddi op een Baskisch strand. Ook hier knaagt de onzekerheid lang door, maar Bussi bouwt er meer raadsels omheen.
Wie vooral de onrust van de achterblijvers in Spoorloos in Italië voelde, leest in Verlaten van Charlotte Link hoe een gewone zomerdag op een afgelegen parkeerplaats ontspoort. Spannender en directer dan Dunant, met dezelfde vraag waar iemand gebleven is.
Paul probeert voor Lily sterk te blijven terwijl de dagen verstrijken. Nicci French zet in haar eerste Frieda Klein-roman ook iemand centraal die anderen overeind houdt, een Londense therapeut met slapeloze nachten, maar met een strakker politieplot.
Ook Maarten 't Hart schrijft in De kroongetuige een literaire roman waarin een verdwijning de onrust levert. De hoofdpersoon is een onderzoeker met ratten in plaats van een vriend die op een kind past, maar de twijfel groeit even langzaam.
Spoorloos in Italië en Geachte heer M. zijn allebei literaire thrillers rond iemand die niet meer opduikt. Herman Koch maakt er een spel van met een oude schrijver, een oude zaak en de vraag wie er eigenlijk vertelt, scherper en ironischer dan Dunant.
Waar Paul en Lily met de afwezigheid van Anna moeten leven, draagt de twaalfjarige Antoine in Drie dagen en levenslang een geheim mee over een vermist buurjongetje. Pierre Lemaitre maakt er een psychologische roman van over schuld die nooit slijt.
Lily wacht op haar moeder; in Waar zijn de kinderen? van Mary Higgins Clark is het juist een moeder die haar kinderen dreigt kwijt te raken. Toegankelijker en sneller dan Dunant, met hetzelfde gevoel van machteloosheid.
Ook in De zonden der vaderen van Jeffery Deaver draait alles om een ouder en een kind dat ineens weg is, al is het hier een vader die zijn tienerdochter zoekt. Meer jacht en tempo, minder bespiegeling dan in Spoorloos in Italië.
Dunant laat de leegte die Anna achterlaat door meerdere ogen zien, en Camilla Grebe doet dat in Dagboek van mijn verdwijning ook. Een oude vondst in het bos haalt het verleden van een jonge agente weer boven, met afwisselende vertellers.
Net als Anna reist Evander Clovis in Het bedrog van Quisco naar een afgelegen plek, hier om een verdwijning uit te zoeken. Daniëlle Hermans laat een gesloten stadje zijn geheimen langzaam prijsgeven, iets meer thriller dan de roman van Dunant.