Ook bij Lisa Jewell is een kind al tien jaar weg en heeft een moeder nooit kunnen afsluiten. Een nieuwe ontmoeting zet alles weer open, en net als bij Maddi lees je vooral hoe rouw en hoop in één hoofd door elkaar lopen.
Een vrouw die jaren geleden op een Franse snelwegparking uit beeld raakte, en een man die nooit zeker weet wat er toen gebeurde. B.A. Paris speelt net als Bussi met de vraag of iemand na al die tijd terug kan zijn.
Een peuter die spoorloos is en een gezin dat twee jaar later nog op scherp staat. Lisa Jackson zoomt in op het schuldgevoel van de ouders, de motor van Het kind in de golven, en houdt de spanning gelijkmatig vast.
Een tienerdochter komt op een herfstavond niet thuis en haar ouders blijven achter met lege uren en wilde gedachten. Karin Fossum schrijft stiller en kaler dan Bussi, maar het verdriet van achterblijvers voel je net zo sterk.
Een vriendin uit de schooltijd in Den Helder is nooit teruggevonden, en Sabine merkt dat haar herinneringen gaten hebben. Simone van der Vlugt laat het verleden net zo langzaam bovenkomen als Bussi aan de Baskische kust.
Ouders die een kind hebben verloren zoeken rust op een afgelegen plek en vinden iets anders. Camilla Grebe geeft het rouwende gezin evenveel ruimte als het mysterie, precies de mengeling die Maddi's verhaal zo zwaar maakt.
Beatrice zoekt haar vermiste zus en weigert te geloven wat de politie haar vertelt. Een vrouw die alles laat vallen voor één geliefde, zoals Maddi Tom volgt, verteld in de vorm van een lange brief aan de vermiste.
Een vader die vrouw en zoon op een cruiseschip kwijtraakte, krijgt jaren later een aanwijzing die hem terug aan boord trekt. Sebastian Fitzek is sneller en wilder dan Bussi, maar de obsessie van een achterblijver is dezelfde.
Een chirurg wordt in het ziekenhuis wakker en zijn baby is weg. Harlan Coben maakt er een race van, met veel meer vaart dan Bussi, maar dezelfde ouder die alles op het spel zet voor een kind dat misschien nog leeft.