Weer een vrouw die verdwenen is en een omgeving die er liever over zwijgt. Hier is het klasgenote Isabel, negen jaar geleden in Den Helder, en zit het antwoord vast in het haperende geheugen van Sabine zelf. Minder dreiging van buitenaf, meer twijfel van binnen.
Esther Verhoef neemt je opnieuw mee naar het Franse platteland, nu met Simone die er een vervallen landhuis opknapt en valt voor de jonge Michel. Het begint in een politiecel en werkt rustig terug naar hoe het zover kwam. Meer verlangen dan zoektocht, even benauwend.
Gedeeld: langzaam opbouwend, beklemmend, psychologisch en emotioneel
Lotte reist naar Spanje om te begrijpen wat er met haar man gebeurde, zoals Eva naar Frankrijk rijdt voor Dianne. Ook zij stuit op mensen die meer weten dan ze loslaten. De Camino neemt meer tijd en graaft dieper in een oorlogsverleden.
Gedeeld: langzaam opbouwend, duister, emotioneel en meerdere vertellers
Maria vlucht met haar kinderen naar het huis aan zee waar ze opgroeide, en merkt dat ze juist daar niet veilig is. Dat gevoel van een plek die zich tegen je keert ken je uit Déjà vu. Sneller verteld, en je weet niet zeker of je Maria zelf moet geloven.
Een afgelegen huis, niemand in de buurt en een indringer die niet meer weggaat: Blauw water is beklemmend op de vierkante meter. Je wisselt tussen de gegijzelde Lisa en de journaliste die het zag gebeuren. Veel meer vaart dan Déjà vu, zelfde knoop in je maag.
Gedeeld: beklemmend, spanning, meerdere vertellers en snel tempo
Iris ontdekt dat ze een broer heeft over wie haar moeder altijd zweeg, en gaat zelf op onderzoek uit. Net als Eva loopt ze tegen een muur van stilte op. Het verhaal wisselt tussen Iris en Ray en is warmer van toon, met meer familie en minder dreiging.
Gedeeld: psychologisch, meerdere vertellers, emotioneel en langzaam opbouwend
Van dezelfde schrijfster, en weer bouwt de onrust zich traag op. Margot begint net opnieuw als ze de fotograaf Leon leert kennen, tot de dood van zijn vorige vriendin vragen oproept. Geen verlaten dorp maar een wereld van kunst en feesten waarin ze niemand kan peilen.
Gedeeld: langzaam opbouwend, beklemmend en psychologisch
Wie het zwijgende Franse dorp goed vond, zit hier in een Nederlands dorp met een vriendengroep die de rijen sluit. Karen stelt vragen na twee sterfgevallen en wordt daar niet populairder van. Luchtiger van toon, met een echte dadervraag.
Het buitenland als plek waar het misgaat, maar dan op een camping aan het Gardameer in plaats van in een leeg huis. Een Nederlands gezin merkt dat de moorden in de buurt steeds dichterbij komen. Vlotter en lichter dan Déjà vu, goed voor tussendoor.
Bij Den Tex is het geen dorp dat dwarsligt maar de hele papieren werkelijkheid: door identiteitsfraude staat Bellicher er ineens alleen voor. Eva's machteloze zoektocht krijgt hier een stadse, technische tegenhanger. Kil van sfeer en strak geschreven.
Hier is het niet een vriendin maar de hoofdpersoon zelf die moet verdwijnen: Michael Bellicher ziet een moord op kantoor en wordt kort erna als verdachte gezocht. Veel meer tempo dan bij Verhoef en minder sfeer, wel dezelfde vraag wie je nog kunt vertrouwen.
Een dorp waar iedereen weet wat er gebeurd is en niemand het uitspreekt. Eva keert jaren later terug naar het Vlaamse Bovenmeer met een blok ijs in haar kofferbak. Dit is een roman en geen thriller, donkerder en trager, en de inhoud is rauw.
Gedeeld: duister, langzaam opbouwend en beklemmend