Gwen draagt in Sluipweg een schuld mee van iets wat ze zag en verzweeg, en bij Rudy Soetewey is een treinreiziger de enige getuige van geweld. Beide boeken gaan over wat zwijgen met een mens doet.
Sluipweg laat Gwen pas verder komen als ze haar oude fouten onder ogen ziet. Vandermeeren schrijft in dezelfde geest over een vrouw die zich heeft afgesloten, maar Vlaams, met meer fysieke spanning en een kortere adem.
Na het weekend in de Ardennen uit Sluipweg past een afgelegen huisje bij Stockholm, waar psycholoog Siri Bergman alleen woont. Camilla Grebe en Åsa Träff laten net als Oonincx een vrouw merken dat het verleden haar inhaalt.
De beangstigende voorvallen rond Gwen in Sluipweg vind je in een andere vorm terug bij Boersma. Haar boek is net zo Nederlands en toegankelijk, met een moeder als hoofdpersoon die steeds sterker het gevoel krijgt dat iemand haar in de gaten houdt.
Ingrid Oonincx bouwt Sluipweg op rond angst in je eigen leven, en Rudy Soetewey begint met een jong stel dat thuiskomt en een inbreker betrapt. Wat daarna volgt is net zo psychologisch als de schuld van Gwen.
Een oude zaak die terugkomt en een vrouw die weet dat ze iets op haar geweten heeft: in Sluipweg is het een jeugdgeheim, bij Deaver een getuigenis tegen een man die nu ontsnapt is. Amerikaanser, met meer jacht.
Een tweede Oonincx na Sluipweg: drie slapelozen in een afgelegen abdij waar niemand meer weg kan. Hetzelfde gevoel dat de muren op je afkomen, maar nu in een groep die elkaar steeds minder vertrouwt.
Marcel en Patrick zijn in Sluipweg jeugdvrienden die Gwen niet meer helemaal kan peilen. Den Tex zet zijn hoofdpersoon in een vergelijkbare onzekerheid, maar dan tegenover politie en systeem, in een strakke Nederlandse thriller.
Sluipweg laat zien hoe een keuze van vroeger je jaren later inhaalt, en Lisa Gardner begint met een achttienjarige die trouwt met een gewilde politieman. Ook hier haalt een keuze van jaren terug de hoofdpersoon later in.
Na de spanning tussen oude vrienden in Sluipweg past een Zweedse thriller over een jonge man die solliciteert bij een kleuterschool naast een psychiatrische kliniek. Johan Theorin schrijft trager en sfeervoller dan Oonincx.
Gwen kan haar eigen herinneringen in Sluipweg niet ontlopen, en Dean Koontz maakt het geheugen zelf tot de bedreiging. Martie brengt haar angstige vriendin naar een therapeut, en dan blijkt hoe kwetsbaar je hoofd is.