De titel zegt het al: ook bij Hilde Vandermeeren gaat het om kijken en wat je daarna doet. Een eenzelvige webdesigner met een beladen verleden moet beslissen hoe betrokken ze wil zijn. Vlaams, beklemmend en psychologisch.
Gedeeld: beklemmend, psychologisch en toegankelijk
De treinreiziger in Getuigen wil zijn naam niet geven; Bellicher heeft juist geen grip meer op wat het systeem over hem weet. Den Tex maakt van die machteloosheid een beklemmende, toegankelijke thriller.
Gedeeld: beklemmend, psychologisch en toegankelijk
Iemand die alles ziet en niets zegt, en bij Marelle Boersma een moeder die voelt dat iemand haar in de gaten houdt. Twee kanten van dezelfde munt, allebei beklemmend en vlot geschreven.
Gedeeld: beklemmend, psychologisch en toegankelijk
Een treinwagon bij Soetewey, een middelbare school in Tilburg bij Oonincx: twee plekken waar gewone mensen geweld zien gebeuren. Allebei draaien ze om wat dat met de omstanders doet.
Gedeeld: beklemmend, psychologisch en toegankelijk
In Getuigen zwijgt iemand die iets zag; bij Lisa Gardner zwijgen vooral de leden van een rijk gezin dat na een overval opgesloten raakt, ieder met eigen geheimen. Benauwend en psychologisch, met een speurster die door de stilte heen moet prikken.
Gedeeld: beklemmend, psychologisch en toegankelijk
Wie in Getuigen meeworstelt met de vraag of je naar de politie moet, vindt bij René Appel de andere kant van het recht: een jonge strafpleiter die zijn eerste grote kans grijpt. Psychologisch, toegankelijk en Nederlands.
Een lerares die alleen door Egypte reist, en een treinreiziger die alleen iets ziet: Simone van der Vlugt zet net als Soetewey iemand zonder vangnet in een vreemde situatie. Toegankelijk en met oplopende spanning.
Een moeder alleen thuis met haar zieke dochter krijgt een ontsnapte tbs'er over de vloer. Van der Vlugt laat net als Soetewey zien hoe een gewoon mens beslist onder druk, maar dan zonder uitweg.
Gedeeld: beklemmend, psychologisch en toegankelijk
Een onbekende die je volgt, en een getuige die liever onbekend blijft: Sheldon en Soetewey spelen allebei met anonimiteit en angst. Sheldon is luchtiger van stijl, maar psychologisch net zo spannend.
Gedeeld: beklemmend, psychologisch en toegankelijk