Wie de zwarte humor van Sioux blues waardeert, vindt in dit andere avontuur van Dhooge hetzelfde losse tempo. Een oude Vietnamveteraan staat centraal in plaats van een wraakzuchtige weduwe, maar de louche types en het absurde zijn er weer volop.
Net als Sioux blues mengt dit boek misdaad met droge, gitzwarte humor. Lemaitre zet een keurige oudere dame met een hond in het middelpunt, en juist dat brave uiterlijk zorgt voor de komische spanning die je bij Dhooge ook vindt.
Een vrouw die haar man verliest en daarna wraak wil: dat begin deelt Ludlum met Sioux blues. Waar Dhooge het absurd en grappig maakt, kiest Ludlum voor een grote spionagethriller met internationale inzet.
Draait Sioux blues voor jou om de wraakzucht van Shappa, dan past dit boek van Sheldon goed: ook hier zint een vrouw op vergelding nadat anderen haar leven kapot hebben gemaakt. Veel minder absurd van toon, wel even vlot verteld.
Na de bonte stoet excentriekelingen in Sioux blues voelt Koontz als een logische zijstap. Zijn verteller kijkt met dezelfde ironie naar een wereld die niet helemaal klopt, al kiest hij voor het bovennatuurlijke waar Dhooge het absurde zoekt.
Dit tweede Odd Thomas-boek begint met een verdwenen jeugdvriend, en Koontz vertelt het met een knipoog die doet denken aan de zwarte humor van Sioux blues. Het is meer spookverhaal dan misdaadkomedie, maar het tempo ligt even hoog.
Na de chaotische misdaad van Sioux blues is Kinsey Millhone een fijne volgende stap: een speurder met een droog gevoel voor humor en een vlot verteld onderzoek. Grafton is rustiger en minder absurd, maar je leest het net zo snel uit.
De gangsters en snedige dialogen van Chandler zijn een van de wortels van het soort misdaad dat Dhooge in Sioux blues op de hak neemt. Deze bundel van vijf korte verhalen laat zien waar die stijl vandaan komt, kort en met droge humor.
Ook bij Lapidus draait het om wraak in een wereld van criminelen, net als bij Shappa Crane in Sioux blues. De Stockholmse drugsscene is rauwer en minder grappig, maar het tempo is minstens zo hoog.
Mendes schrijft net als Dhooge vlotte Vlaamse misdaad waarin wraak de motor is. Overspel is minder bizar dan Sioux blues en speelt dichter bij huis, maar het tempo en de spanning liggen dicht bij elkaar.
Net als in Sioux blues gaat het in Terecht om een afrekening die steeds dichterbij komt. Soetewey laat de humor weg en maakt een journalist tot speurder, maar het verhaal loopt even vlot door.
Lemmer, de norse lijfwacht van Deon Meyer, past bij lezers die in Sioux blues de harde jongens met eigen regels konden waarderen. Zuid-Afrika in plaats van Amerika en serieuzer van toon, met wraak als draad door het verhaal.