Wie na Anna en Tara meer Provoost wil, pakt Vallen: een jongen ontdekt na de dood van zijn opa wat het stadje over diens oorlogsjaren fluistert. Zwaarder en politieker, met een man die hem steeds dieper meetrekt.
Gedeeld: emotioneel, familiegeheim en psychologisch
Anna moet haar zomer delen met een nichtje dat ze nauwelijks kent; bij Do van Ranst zijn het een neef en nicht wier vakanties abrupt eindigen. Allebei verhalen over familiebanden die schuren, verteld door een tiener die meer ziet dan de volwassenen denken.
Gedeeld: emotioneel, familiegeheim en langzaam opbouwend
Tara praat in raadsels, en in het gezin van Bart Moeyaert zit ook iedereen vol dingen die niet gezegd worden, opgesloten in een veel te warme auto. Kort, broeierig en literair, met net als bij Provoost een jong meisje dat probeert te begrijpen wat er tussen de volwassenen speelt.
Gedeeld: emotioneel, familiegeheim en psychologisch
Tara doet agressief en praat in raadsels, en je vraagt je af wat erachter zit. Erna Sassen kruipt in het hoofd van een jongen die na de dood van zijn moeder zijn bed niet meer uit komt. Directer en in de ik-vorm, maar even eerlijk over wat jongeren met zich meedragen.
Anna en Tara laten zich allebei slecht kennen, en dat geldt ook voor Cornelie, zestien en slimmer dan de rest. Lydia Rood schrijft het als een intiem portret, met dezelfde aandacht voor de band tussen twee meisjes uit één familie.
Tara is een raadsel voor Anna, en Fee is dat in Dun! voor de mensen om haar heen, met een eetprobleem dat precies andersom werkt dan je verwacht. Do van Ranst schrijft rauwer en sneller dan Provoost, maar ook hier zoek je naar wat er onder het gedrag van een meisje schuilt.
Anna's zomer aan de Amerikaanse kust draait om een band met een familielid die moeizaam begint. In Oliver zijn twee neven juist onafscheidelijk, in het Noorse landschap. Edward van de Vendel schrijft luchtiger, maar ook hier verschuift een familieband langzaam.
Mijn tante is een grindewal laat een gezin zien waarin pijn niet hardop gezegd wordt; in Gebr. zoekt elk gezinslid van Luuk een eigen weg door het rouwen om Marius. Ted van Lieshout schrijft net zo ingetogen en literair als Provoost, en net zo zonder grote woorden.
Gedeeld: emotioneel, langzaam opbouwend en psychologisch
Het vakantiehuis naast dat van Anna past goed bij Een zee van leugens, dat ook draait om een familie aan het water en de geheimen die ze daar meeneemt. E. Lockhart schrijft spannender en meer als thriller, met dezelfde zomerse sfeer.
Tara laat niemand toe, en de titel van het boek van Erna Sassen zegt het al: ook Reva houdt de wereld op afstand. Harder en volwassener dan Provoost, met dezelfde scherpe blik op een meisje dat vastzit in zichzelf.