Weer Lockhart, weer een groot huis aan zee waar een familie haar geheimen bewaart. Matilda ontmoet er voor het eerst haar vader, een kunstenaar die zich schuilhoudt, en een broer van wie ze niets wist; dezelfde zomerse dreiging als bij de Sinclairs.
Een rijke familie die haar eigen leden buitensluit, en een erfenis die oude wonden openhaalt: Karen McManus bouwt daar een spannender, sneller verhaal omheen. Net als bij de Sinclairs speelt het verleden van een vorige generatie door in het heden.
Gedeeld: familiegeheim, meerdere tijdlijnen en spanning
Een zomerhuis waar het ooit grondig misging, met gevolgen voor twee families. Do van Ranst schrijft met dezelfde weemoed als Lockhart over hoe één zomer jaren later nog nadreunt.
De Sinclairs dragen een schuld uit een vroegere generatie mee, en ook in Vallen van Anne Provoost moet een jongen onder ogen zien wat er in zijn familie verzwegen werd. Zwaarder van onderwerp, maar met dezelfde zomerse beklemming.
De kust van Cape Cod, een villa en een nichtje dat binnenvalt: Anne Provoost speelt zich in dezelfde Amerikaanse kuststreek af als de Sinclair-zomers. Een kleiner, ingetogener verhaal over familie, net zo gevoelig.
Een vakantiehuis dat door een samengestelde familie gedeeld wordt, en twee jongeren die door die familie aan elkaar vastzitten. Ann Brashares schrijft warmer en minder duister dan Lockhart, maar het zomerhuis heeft net zo veel geheimen.
Gedeeld: emotioneel, familiegeheim en langzaam opbouwend
Een opa, een huis en een tante die het wil hebben: ook hier draait het om bezit en familietrouw. Elizabeth George laat het op een eiland spelen, zoals de Sinclairs hun eigen eiland hebben; dit is wel deel vier van Het Fluistereiland.
Gedeeld: emotioneel, familiegeheim en langzaam opbouwend
Rijkdom die meer vragen oproept dan beantwoordt, en een familie waarin niemand de hele waarheid vertelt. Het tweede Hawthorne-mysterie van Jennifer Lynn Barnes is luchtiger en puzzelachtiger dan Lockhart, met hetzelfde familiegeheim.
Een meisje dat opgroeit zonder te weten waar ze vandaan komt, en een familie die iets verbergt: V.E. Schwab schrijft het als donker sprookje. Zo literair en sfeervol als Een zee van leugens, met een bovennatuurlijke kant.
Twee stiefbroers die elk een eigen kant op gaan, en een familieverhaal dat langzaam openbreekt: Jan Simoen schrijft net zo ingetogen over wat er in een gezin onuitgesproken blijft als Lockhart over de Sinclairs.
Gedeeld: emotioneel, familiegeheim en langzaam opbouwend
Een verhaal dat heen en weer springt tussen nu en vroeger, met veel gevoel voor wat een familie betekent: Gayle Forman deelt die opbouw met Een zee van leugens. Minder geheimzinnig, wel net zo emotioneel.
Gedeeld: emotioneel, langzaam opbouwend en meerdere tijdlijnen
Een zee van leugens laat zien hoe een familie onder rouw en zwijgen bezwijkt. Ted van Lieshout doet dat in Gebr. kort en heel persoonlijk, voor wie de literaire kant van Lockhart het mooist vond.
Gedeeld: emotioneel, langzaam opbouwend en literair