Waar Kleine dingen een dode meeuw en een lekke band groot maakt, doet Jongstra dat met worst: na een gestrand huwelijk wordt een vleeswaar zijn houvast. Net zo absurd, net zo literair, en onder de grap zit ook hier verdriet.
Gedeeld: met humor, korte hoofdstukken en literair
Dijkshoorn laat een gewone man door een gewone dag lopen; Freek de Jonge zet Wouter Pieterse midden in de vraag of een mens vrij is. Beide boeken zijn op het eerste gezicht grappig en worden onderweg ernstiger dan je verwacht.
Gedeeld: met humor, langzaam opbouwend en literair
Ken je de droge blik waarmee Dijkshoorn naar een kiosk of de Ikea kijkt? Posthuma heeft die ook, maar richt hem op een stuurloze jonge vrouw en haar ontevreden moeder. Korte hoofdstukken, veel ironie en een kern die pijn doet.
Gedeeld: met humor, korte hoofdstukken en literair
Reve schrijft zoals Dijkshoorn in Kleine dingen kijkt: met spot voor de eigen held en een zwak voor het kleine gebaar. Schrijver George Speerman noemt zichzelf bang en laf, en die zelfspot maakt het boek even grappig als ontroerend.
Gedeeld: met humor, langzaam opbouwend en literair
Een kliniek waar doden moeten afkicken van het leven: Verhulst bouwt een net zo absurde wereld als de stad waar Dijkshoorn zijn man doorheen stuurt. Beide schrijvers maken van de grap een manier om over gemis en herinnering te praten.
Gedeeld: met humor, langzaam opbouwend en literair
In Kleine dingen gebeurt bijna niets, en bij Brusselmans ook niet: een man die geen schrijver meer is rookt, drinkt en staart voor zich uit. Het plezier zit in het mijmeren zelf, al is Brusselmans grover en eenzamer van toon.
Gedeeld: met humor, langzaam opbouwend en literair
De dode meeuw en de Ikea uit Kleine dingen hebben hun tegenhanger in Mizees Haarlem, waar een vrouw van achtentwintig vastzit aan een veeleisende moeder. Ook hier wordt het kleine leed met een stalen gezicht verteld, en daardoor juist komisch.
Gedeeld: met humor, langzaam opbouwend en literair
Mulisch is zelden zo licht als hier: een acteur die zijn hele loopbaan butlers speelt, staat eindelijk in het midden. Net als in Kleine dingen draait alles om een bijfiguur, en die blijkt meer waard dan iedereen dacht.
Gedeeld: met humor, langzaam opbouwend en literair
Hermans laat een hoogleraar de Nobelprijs winnen en daar vooral ellende aan overhouden. Wie bij Dijkshoorn genoot van de spot met helden en hun glans, vindt hier dezelfde ironie, alleen scherper en in een academisch wereldje.
Gedeeld: met humor, langzaam opbouwend en literair
Grunberg brengt psychiater Otto Kadoke terug, een man die zich maar moeilijk staande houdt in de gewone wereld. Zoals in Kleine dingen draait het om een kleine, onhandige held, maar Grunberg is zwarter van toon.
Gedeeld: met humor, langzaam opbouwend en literair
Een eenzame, bange bibliothecaris als hoofdpersoon: Brusselmans maakt er een even absurde als tedere held van. Lees het na Kleine dingen als je nog niet klaar bent met gewone mannen die in hun eigen hoofd verdwalen.
Gedeeld: met humor, langzaam opbouwend en literair
Mutsaers speelt net zo graag met taal als Dijkshoorn met zijn vogeltjes en kioskdetails. Rachel Stottermaus, die haar leraar nooit haar liefde durfde te bekennen, krijgt een verhaal vol rare namen, weemoed en onverwachte grappen.
Gedeeld: met humor, langzaam opbouwend en literair