Stockholm in plaats van Zuid-Londen, maar weer een onderwereld gezien door drie heel verschillende ogen. JW speelt de rijke student terwijl hij van bijna niets leeft; Lapidus schrijft rauw en snel, met nog meer geweld.
Gedeeld: duister, meerdere vertellers en expliciet geweld
In Kaapstad doodt een onbekende wreker mannen die kinderen hebben misbruikt. Wraak en geweld drijven het verhaal net als bij Billingham, en ook Meyer laat je meeleven met mensen aan beide kanten van de wet.
Billingham laat één schot drie levens kantelen; Enger doet iets vergelijkbaars met een aanslag thuis, met een getraumatiseerd kind als stille getuige. Zelfde wisselende blik, iets kouder en Noorser van toon.
Harry Hole is na drie jaar terug in Oslo, en de drugswereld die hij aantreft is jong, hard en meedogenloos. Nesbø wisselt van verteller zoals Billingham, met een even somber stadsbeeld.
Een jong, welgesteld stel komt thuis van een feestje en betrapt een inbreker. Net als de schietpartij in Zuid-Londen is het één onverwacht moment van geweld dat alles daarna bepaalt; Soetewey houdt het kleiner en benauwender.
In een voorstad van Stockholm wordt een gezin afgeslacht, en de zoektocht naar het waarom gaat diep. Kepler is nog bloederiger dan Billingham, dus kies dit als het geweld in In het duister je niet afschrikte.
Een vermoorde mijnwerker in een stadje in het hoge noorden van Zweden, en een gemeenschap die zich sluit. Smirnoff verdeelt het verhaal over veel stemmen, net als Billingham, maar het decor is koud en afgelegen.
Oslo vlak voor kerst: tijdens een straatconcert van het Leger des Heils wordt een officier van dichtbij doodgeschoten. Ook hier volg je de schutter én de mensen om het slachtoffer heen, in een stad die even grauw is als Billinghams Londen.
Een vrouw die haar man bij een geheime operatie verloor, wil wraak, en haar doelwit is hooggeplaatst. Wraak is ook bij Ludlum de motor, alleen op internationale schaal en met meer spionage dan straatbendes.
Wie bij Billingham geraakt werd door de mensen die niemand ziet, vindt bij Lagercrantz een zwerver wiens dood niemand lijkt te deren, behalve een journalist. Meerdere lijnen die langzaam samenkomen, met wat minder straatgeweld.
Een man die vroeger een HR-afdeling leidde, werkt na vijf jaar werkloosheid als hulpje in een opslagplaats en zakt steeds verder weg. Lemaitre laat zien hoe wanhoop tot geweld leidt, met zwarte humor die Billingham mist.
Gedeeld: spanning, snel tempo en meerdere vertellers