Het boek van de galg en Angst voor de nacht draaien allebei om een vrouw die weet dat iemand het op haar gemunt heeft, zonder te weten van welke kant het komt. Deaver wisselt vertellers in een kort tijdsbestek en houdt het tempo hoog.
Gedeeld: meerdere vertellers, psychologisch en spanning
Wie in Het boek van de galg de lijn van de jongen die zich normaal leert voordoen het engst vond, moet Voorbij de zwarte lijn proberen. Grangé kruipt via een journalist in het hoofd van een verdachte moordenaar en gaat daarin heel ver.
Drie levens die naast elkaar lopen tot ze elkaar raken: die opbouw van Het boek van de galg zit ook in Wakker van Ingrid Oonincx. Nederlands, wat toegankelijker en met slapeloosheid als rode draad.
Net als Het boek van de galg bouwt Wat nooit gebeurt de spanning op uit verschillende perspectieven, ook dat van iemand die doodt. Anne Holt verbindt het met een Noors rechercheduo dat net een baby heeft gekregen.
Het boek van de galg laat je puzzelen hoe drie verhalen samenhangen; Nulpunt doet iets vergelijkbaars met een rechercheur en een blogster die elk hun eigen spoor volgen. Een Noorse samenwerking tussen twee thrillerschrijvers, strak en vlot.
Wie aan Het boek van de galg het wisselen tussen levens goed vond, vindt in Schuld een ex-agent die nergens meer welkom is en toch weer gaat graven. Horst en Enger houden de hoofdstukken kort en de toon somber.
Ook in Rusteloos land kijk je mee met een jongen in een gezin dat door een misdaad is ontwricht, zoals in een van de lijnen van Het boek van de galg. Belinda Bauer schrijft compacter en schrijnender, op de kale heide van Exmoor.
De psychologische diepgang van Het boek van de galg, waar je ook in het hoofd van een dader kijkt, vind je terug in De sirene. Val McDermid zet daar een profiler tegenover een moordenaar die zelf ook aan het woord komt.
Een indringer, een overlevende vrouw en een nacht waarin alles misgaat: het begin van Het boek van de galg en De sadist liggen dicht bij elkaar. Dean Koontz zit dicht op de huid van zijn personages en geeft minder puzzel, meer achtervolging.
Mo Hayder gaat in Rot net zo diep in de psyche als Het boek van de galg, met een vrouw wier beschermde leven plots openbreekt. Duister en ongemakkelijk, met een scherpe blik op wat angst met gewone mensen doet.
Een vrouw die het verleden achter zich wil laten terwijl het geweld haar blijft volgen, zoals Eva in Het boek van de galg, staat centraal in Dochter van Lucifer. Lisa Jackson maakt het zwoeler en spookachtiger, in New Orleans.
Net als Het boek van de galg vertelt Kingston noir in meerdere lijnen die naar elkaar toe groeien, met een vluchtende moeder en een politieonderzoek in Jamaica. Exotischer van decor en met wat meer actie.