Lekker stampen in een plas past bij een kind dat Suzie Ruzie heet. Jaap Robben schreef over een peuter met een nieuwe hobby, tekenen, en zijn naam voor haar belooft al net zo'n eigenwijs kind als in het gedicht van Annie M.G. Schmidt.
Tong uitsteken in plaats van beleefd jawel zeggen: dat gedicht vinden kinderen heerlijk. Kling maakt er een heel verhaal van, met een prinses die het nog veel bonter maakt dan het kind van Annie M.G. Schmidt.
Stampen in een plas en morsen op je jas: het gedicht viert het kind dat zijn zin doet. Geldof gaat in haar prentenboek nog verder en tekent een koningskind dat letterlijk alles krijgt wat zijn hartje begeert.
Wie Ik ben lekker stout uit het hoofd kent, is toe aan meer kinderpoëzie. Herman Pieter de Boer schreef gedichten voor iets oudere kinderen, net zo grappig en makkelijk om hardop te zeggen.
Sas heeft een pluk haar die nooit netjes wil zitten, en ze heeft hem zelfs een naam gegeven. Bies van Ede schrijft net zo speels over een kind dat niet keurig hoeft te zijn als het gedicht van Annie M.G. Schmidt.
Joke van Leeuwen laat Fien een feest geven voor haar vrienden, met het taalplezier waar ook Annie M.G. Schmidt zo goed in was. Een vrolijk verhaal om voor te lezen, net zo kort en eigenwijs als Ik ben lekker stout.
In Ik ben lekker stout zegt een kind brutaal nee, in Ik ben een held weigert papa om voor te lezen. Ted van Lieshout draait de rollen om, met dezelfde knipoog naar ouders die vinden dat alles netjes moet.
Wie Ik ben lekker stout uit het hoofd kent, is klaar voor een langer verhaal van dezelfde schrijfster. In Jorrie en Snorrie staat een trein centraal, en Annie M.G. Schmidt laat ook daar zien dat de deftigheid van grote mensen best wat gekker mag.
Het kind uit het gedicht trekt zich niets aan van wat volwassenen willen. Mirjam Mous laat een jongen nog een stap verder gaan: hij regelt zelf een nieuwe ouder. Brutaal, grappig en snel te lezen, voor wat oudere kinderen.
Een gedicht over even geen zin hebben in braaf zijn, gevolgd door een ouderwets broertjesduo met grappige namen: Kortooms past goed in die rij. Twee avonturen om voor te lezen, met hetzelfde plezier in kinderen die eigen wegen kiezen.
Rosalie Sophia is een echte prinses, maar in de klas heet ze gewoon Roos. Anna Woltz schrijft over een meisje dat niet netjes in haar rol wil passen, met dezelfde vrolijke eigenwijsheid als Ik ben lekker stout.
Bij Annie M.G. Schmidt is het kind stout; bij Kinsella is het de moeder die zich niet gedraagt zoals het hoort. Een vrolijk toverboek voor kinderen die genieten van volwassenen die even helemaal niet netjes zijn.