Rust en orde ten koste van keuzevrijheid: wie dat in Gever fascineerde, vindt bij Neal Shusterman een toekomst zonder ziekte waarin twee jongeren worden opgeleid om levens te beëindigen. Spannend, filosofisch en met twee sterke hoofdpersonen.
Een samenleving die gevoelens als gevaar ziet: in Gever worden ze weggepoetst, bij Lauren Oliver wordt liefde medisch behandeld. Een dystopische romance met een meisje dat eerst nog braaf aftelt naar haar ingreep.
Uniforme kleding, dezelfde huizen, hetzelfde eten: de Nederlandse toekomst van Bakhuis voelt als een strengere broer van de gemeenschap in Gever. Vlot geschreven, met een wereld waarin elke misstap zwaar weegt.
Een gemeenschap met een groot, verzwegen geheim en een jongen die net geen man is: Prentisstown van Patrick Ness heeft veel gemeen met de wereld van Jonas. Luidruchtiger, sneller en met een hond die praat.
Jonas krijgt een rol die niemand anders heeft, Thomas belandt zonder herinneringen tussen hoge muren. Dashner maakt van het geheugen een puzzel in een actievolle reeks, voor wie na Gever meer vaart wil.
Een afgesloten wereld waarin de volwassenen ineens wegvallen: Michael Grant zet kinderen onder een koepel en laat ze zelf regels maken. Dikker en ruiger dan Gever, met dezelfde vraag wat een samenleving bij elkaar houdt.
Een mooi ogende orde die op dwang rust: Zwigtman vertelt het via de dochter van een dictator en een jonge muzikant. Een Nederlandstalige dystopie die goed past naast de stille kracht van Gever.
Gedeeld: emotioneel, langzaam opbouwend en psychologisch
In Gever wordt van alles voor jongeren beslist, in Gesplitst nog veel meer: zelfs hun lichaam is niet meer van henzelf. Shusterman schrijft schurend en spannend, voor lezers die de morele kern van Lowry zochten.
Herinneringen die verdwenen zijn, een gemeenschap die niet weet wat eraan voorafging: dat is de kern van Gever, en ook van deze Vlaamse roman over overlevenden op een luchthaven. Aline Sax schrijft somber en spannend.
Een overvolle toekomst onder de grond, met weinig te kiezen: Evert Hartman schreef al vroeg een Nederlandse dystopie over klimaat en controle. Ouderwetser van stijl, met dezelfde drang naar vrijheid als Jonas.