Het zusje van dit boek: ook een nagemaakt bibliotheekboek van Zweinstein, nu over de geschiedenis van Zwerkbal. Je leest hoe de Gouden Snaai in het spel kwam en welke overtredingen er bestaan. Even dun en even droogkomisch, en net zo bedoeld voor wie de reeks kent.
Gedeeld: met humor, knus, korte hoofdstukken en toegankelijk
Vijf sprookjes uit de tovenaarswereld, elk gevolgd door commentaar van Perkamentus. Waar Fabeldieren een naslagwerk is, krijg je hier echte verhaaltjes, maar het plezier is hetzelfde: een boek dat doet alsof het uit Harry's wereld komt. In een avond uit.
Gedeeld: knus, met humor, korte hoofdstukken en toegankelijk
De schriele Vikingjongen Hikkie moet een draak vangen en africhten om bij zijn stam te mogen horen, en krijgt de kleinste van allemaal. Het boek zit vol tekeningetjes en nagemaakte drakenkunde. Voor jongere lezers, en heel anders dan de films.
Gedeeld: draken, met humor, korte hoofdstukken en toegankelijk
Iemand roept een draak op boven een grote, smerige stad, en alleen de sjofele Nachtwacht staat ertussen. Onderweg leer je verrassend veel over moerasdraakjes, die hier als huisdier worden gefokt. Pratchetts humor is even droog als die van Scamander, met een heel verhaal eromheen.
Minotaurus, Medusa, een hellehond: de monsters uit de Griekse mythen lopen gewoon rond in het Amerika van nu, en Percy komt ze één voor één tegen. Leuk als je bij Fabeldieren vooral van de beesten genoot. Vlot verteld, met hoofdstuktitels die zelf al een grap zijn.
Gedeeld: met humor, korte hoofdstukken, toegankelijk en snel tempo
Ork Viv bergt haar zwaard op en opent het eerste koffiehuis van de stad. Er gebeurt weinig ergs en dat is de bedoeling: een bakker die een rat is, een succubus achter de toonbank en een reusachtige kat. Net zo gezellig als bladeren door Scamanders boek, maar dan als roman.
Scamander somt een wereld op, Pratchett laat er een zien: een platte schijf op de rug van vier olifanten, die weer op een reuzenschildpad staan. Het eerste Schijfwereldboek bestaat uit vier losse avonturen en is één lange grap over fantasy, met draken die alleen bestaan zolang je erin gelooft.
Het elfenvolk heeft hier een eigen ondergrondse politie, compleet met regels, rangen en apparatuur, en dat wordt met droge ernst uitgelegd. Die manier van grappen maken lijkt op Scamanders gevarenklassen. Wel een razendsnel verhaal over een ontvoering, met een jonge schurk als held.
Bastiaan leest op een schoolzolder een boek over het land Fantasië en merkt dat hij er zelf in voorkomt. Het wemelt er van de wezens, van een steenetende reus tot een geluksdraak. Dromeriger en ernstiger dan Rowling, voor wie na de dierengids een heel verhaal wil.
Een groep misvormde draken, te zwak om te vliegen, trekt een zure rivier op naar een stad uit de legenden. Jonge buitenbeentjes worden als hoeders meegestuurd. Hobb beschrijft de dieren zo precies als een bioloog: trots, hongerig en lastig. Traag en volwassen van toon.