In het zevende deel krijgt Hermelien precies dit sprookjesboek nagelaten, en 'Het verhaal van de drie gebroeders' blijkt meer dan een verhaaltje voor het slapengaan. Lees je het daarna opnieuw, dan valt alles op zijn plek. Wel een dikke en donkere roman, geen bundel.
Kende je Perkamentus alleen uit zijn commentaar bij deze sprookjes, dan is dit het begin van zijn eigenlijke verhaal. Het eerste schooljaar van Harry is het lichtste boek van de reeks, met veel grappen en feestmalen in de Grote Zaal. Kort genoeg om in een weekend uit te lezen.
Gedeeld: knus, met humor, toegankelijk en snel tempo
Zes losse verhalen over monsterjager Geralt, die elk een bekend sprookje binnenstebuiten keren: Sneeuwwitje en Belle en het Beest komen er heel anders uit. Dezelfde lol in het spelen met oude vertellingen, maar bedoeld voor volwassenen en veel bloediger.
Acht hoofdstukken die je bijna als aparte verhalen kunt lezen, over een jongen die tussen de doden opgroeit. Het ene gaat over een heks zonder grafsteen, het andere over een dans met de levenden. Een beetje griezelig en toch geruststellend, zoals een goed sprookje hoort te zijn.
Een dun boek met de toon van een ouderwetse verteller die af en toe rechtstreeks tegen je praat. Een faun met een paraplu, pratende bevers en een heks die het altijd winter laat zijn: het voelt alsof het sprookje al eeuwen bestaat. Vlot uit, ook hardop.
Gedeeld: knus, toegankelijk, korte hoofdstukken en snel tempo
Elke tien jaar kiest de tovenaar in de toren een meisje uit het dal, en dit keer is dat tot ieders verbazing de onhandige Agnieszka. Het boek leunt op Poolse volksverhalen en heeft een kwaadaardig woud als vijand. Een volledig uitgewerkte roman in plaats van een bundel.
Het opent met een kindermeid die bij de oven een sprookje over de vorstkoning vertelt, en daarna blijkt dat sprookje waar te zijn. Vasja ziet de huisgeesten waar de rest van het dorp niet meer in gelooft. Russische winters, trager verteld, met veel sfeer bij het vuur.
Een boek over wat verhalen met hun lezer doen, vol zijpaden die eindigen met de belofte dat ze een andere keer verteld worden. Past bij wie het bij Baker de Bard leuk vond dat sprookjes hun eigen geschiedenis hebben. Veel langer, en geschreven voor elke leeftijd.
Gedeeld: epische wereld, emotioneel en toegankelijk
Vier aan elkaar geregen avonturen van een mislukte tovenaar en de eerste toerist van de Schijfwereld, die wordt gevolgd door een koffer op pootjes. Vond je de plagerige kanttekeningen van Perkamentus het leukste deel, dan krijg je hier een heel boek vol spot met tovenaars en helden.
Repelsteeltje opnieuw verteld: de dochter van een geldschieter is zo goed in zilver tot goud maken dat de ijskoning haar komt opeisen. Meerdere vertellers wisselen elkaar af. Waar Baker de Bard een sprookje in tien bladzijden afrondt, krijgt het hier een hele winter de tijd.
Tolkien bedacht dit als verhaal voor zijn eigen kinderen en dat hoor je: de verteller onderbreekt zichzelf en elk hoofdstuk heeft een eigen gevaar, van trollen tot reuzenspinnen. Geen bundel, maar het leest als een reeks avonturen achter elkaar. Goed voor wie hierna iets langers zoekt.
Gedeeld: knus, met humor, epische wereld en toegankelijk