van Michael Ende
Kenmerkend: epische wereld, emotioneel en toegankelijk.
Tonke Dragt
Waarom deze past
Atréjoe's zoektocht en die van Tiuri lijken op elkaar: een jongen alleen, een opdracht van iemand die hij amper kent, een land dat hij te voet en te paard doorkruist. Dragt houdt het bij ridders en bergen, zonder fabeldieren. Even tijdloos, en even geschikt om voor te lezen.
Gedeeld: epische wereld, literair en emotioneel
Waarom deze past
Pullman neemt zijn lezers net zo serieus als Ende. Lyra's wereld heeft dæmons, heksen en een kerk die alles wil beheersen, en het verhaal durft groot te denken. Killer en harder dan Fantasië, en het einde laat je achter met vragen in plaats van troost.
Gedeeld: epische wereld, literair, emotioneel en psychologisch
J.K. Rowling
Waarom deze past
Bastiaan en Harry zouden elkaar herkennen: allebei gepest, allebei zonder moeder, allebei gered door een wereld die groter is dan hun eigen straat. Rowling vertelt vlotter en grappiger, met een school als middelpunt. Minder dromerig, makkelijker om in te komen.
Gedeeld: epische wereld en toegankelijk
Waarom deze past
Het Niets dat Fantasië opeet heeft bij Garth Nix een tegenhanger: de Dood, een grijze rivier met negen poorten waar je doorheen kunt waden. Sabriël moet erin afdalen om haar vader te halen. Donkerder en gespannener dan Ende, met minder ruimte voor wonderlijke zijpaden.
Gedeeld: epische wereld, emotioneel en spanning
Jessica Townsend
Waarom deze past
Een eenzaam kind dat ontdekt dat er ergens een plek is waar ze nodig is. Morrigan Crow vindt die in Nevermoor, een stad vol vondsten die Ende had kunnen bedenken, zoals een kamer die van vorm verandert naar wie erin slaapt. Lichter en grappiger, en sneller verteld.
Gedeeld: epische wereld, emotioneel en toegankelijk
C.S. Lewis
Waarom deze past
Lewis doet in één dun boek wat Ende breed uitmeet: een toverland in nood, een heks, een leeuw en kinderen uit onze wereld die het verschil maken. Eenvoudiger en zonder de dubbele bodem van Bastiaans verhaal. Fijn als je iets korts wilt in dezelfde sfeer.
Gedeeld: epische wereld en emotioneel
Waarom deze past
Als de reis door Fantasië je niet lang genoeg kon duren. Tolkien neemt nog meer tijd, voor wouden, ruïnes en liederen, en ook bij hem gaat het om wat een machtig voorwerp met zijn drager doet. Zwaarder en geschreven voor volwassen lezers.
Gedeeld: epische wereld, langzaam opbouwend, literair en emotioneel
J.K. Rowling
Waarom deze past
Het Potterboek met de meeste melancholie: Harry hoort stemmen uit zijn vroegste jeugd en zoekt iemand die zijn ouders heeft gekend. Tegelijk zit het vol schoolgrappen en is er een hippogrief om op te vliegen. Strakker geplot dan Ende; je moet de eerste twee delen wel kennen.
Gedeeld: emotioneel en plottwist
Ransom Riggs
Waarom deze past
Wat als de verhalen van vroeger waar blijken? Voor Bastiaan is dat een boek, voor Jacob zijn het de sterke verhalen van zijn opa over een huis vol wonderlijke kinderen. Riggs maakt er een griezelverhaal van rond gevonden foto's: moderner, sneller en een stuk somberder.
Gedeeld: psychologisch, emotioneel en plottwist
Waarom deze past
Iets heel anders, voor als je na al dat dromen zin hebt in vaart. Een jongen van twaalf neemt het op tegen het elfenvolk, en je kijkt beurtelings met hem en met zijn tegenstanders mee. Geen diepe gedachten, wel slimme zetten en veel grappen.
Gedeeld: plottwist, meerdere vertellers en toegankelijk
Jonathan Stroud
Waarom deze past
Bastiaan leest op een donkere zolder en schrikt van elk geluid; in dit boek is die angst terecht. Londen zit vol geesten en drie tieners verdienen er hun geld mee. Spannend en geestig, maar zonder de verwondering van Fantasië.
Gedeeld: spanning en plottwist
Redactie Leesradar Bijgewerkt op
