Net als bij Koch loopt hier een verzwegen familieverleden dwars door een leven dat net op gang komt. Mizee vertelt het met dezelfde droge humor, maar vanuit een vrouw die door succes en liefde uit haar evenwicht raakt.
In Eindelijk oorlog duikt een verteller na een sterfgeval in wat zijn familie verzweeg; bij Akyol ontdekt de jongste zoon wat zijn vader voor het gezin verborgen houdt. Grimmiger, maar met een vergelijkbare spottende ondertoon.
Van Dis graaft net als Koch in een familiegeschiedenis die de volwassenen liever toedekten, hier die van een Indisch gezin na de repatriëring. Drie boeken in één band: ruimer en ernstiger dan de satire van Koch, met dezelfde autobiografische kern.
Een succesvolle schrijver die zichzelf niet vertrouwt en terugkijkt op zijn verleden: Reve doet het met dezelfde zelfspot als de Herman uit Eindelijk oorlog. Korter, ironischer en een stuk ongemakkelijker in wat het opbiecht.
Haasse kan ook satirisch zijn: in dit groteske verhaal over een mislukte schrijver en zijn huisgenoten zit dezelfde scherpe blik op ijdelheid als in Eindelijk oorlog. Speelser van vorm en minder autobiografisch.
Waar Koch zijn eigen naamgenoot op de korrel neemt, maakt Hermans een gelauwerde hoogleraar belachelijk. Wie in Eindelijk oorlog de satirische toon waardeerde, vindt in deze universiteitsroman een venijniger, klassieke variant.
Ook Waterdrinker zet zichzelf als personage in zijn boek en vermengt herinneringen aan familie met wat er nu gebeurt. Een persoonlijk, half autobiografisch verhaal vol zelfspot, net als het spel van Koch met de verteller Herman.
Een verteller blikt vanuit een cel terug op zijn hele leven, met dezelfde ironische afstand als de Herman van Koch. Groter van opzet en historischer dan Eindelijk oorlog, maar ook hier laat het verleden niemand los.
Freek de Jonge stelt via Wouter Pieterse de grote levensvragen, met de spot die je van hem kent. Net als Eindelijk oorlog een roman van een schrijver die humor gebruikt om iets ernstigs te zeggen over afkomst en lotsbestemming.
Van Dis verbeeldt een Nederland na een ramp en een politieke omwenteling, en lacht daarbij om de nationale gewoonten. Waar de satire van Koch inzoomt op één familie en één jeugd, kijkt Klifi naar het hele land.
Het debuut van Mizee heeft dezelfde laconieke humor over iemand die vastloopt in haar omgeving. Geen familiegeschiedenis zoals bij Koch, wel een eigenzinnige vertelster die je tegelijk aan het lachen en aan het denken zet.