Waarom deze past
Eve Duncan geeft schedels een gezicht die niemand meer mist; bij Isa Maron is het een Amsterdamse villatuin die zijn doden prijsgeeft. Wie de forensische kant van Johansen goed vond, krijgt hier een Hollandse versie met een eigen rechercheur.
Gedeeld: duister en spanning
Waarom deze past
Waar Eve Duncan schedels een gezicht geeft, leest forensisch antropoloog Tempe Brennan botten. Ook bij Kathy Reichs draait het om kindermoorden en een vijand die het persoonlijk maakt: een moordenares uit Tempes verleden in Montreal.
Gedeeld: spanning en duister
Waarom deze past
De doden uit Dodelijk spel zijn eerst botten en pas daarna namen, en zo werkt Kay Scarpetta ook. Patricia Cornwell laat haar patholoog sporen volgen tussen twee continenten, koeler van toon dan Johansen maar met hetzelfde vakmanschap aan de snijtafel.
Gedeeld: duister en spanning
Waarom deze past
Eve Duncan wordt in Dodelijk spel persoonlijk uitgedaagd, en Jane Rizzoli kent dat gevoel: in De leerling komt een oude zaak haar weer heel dichtbij. Tess Gerritsen schrijft medisch precies, met een stevige dosis duister en snelheid.
Gedeeld: duister en spanning
Waarom deze past
Wie bij Johansen houdt van een vrouw die een dader met vakkennis te lijf gaat, kan ook terecht bij het eerste Rizzoli-boek van Tess Gerritsen. Een moordenaar met de kennis van een arts tegenover een rechercheur die niet loslaat: kil en angstaanjagend.
Gedeeld: duister en spanning
Waarom deze past
Ook Schijndood speelt zich deels af tussen botten en ontbinding: op Westerley, een terrein voor onderzoek naar lichamen, ligt een dode die daar niet hoort. Rechercheur Kim Stone is kortaf en koppig, een andere toon dan de getergde Eve Duncan.
Gedeeld: duister en spanning
Waarom deze past
Johansen laat Eve Duncan worstelen met haar eigen verlies terwijl ze werkt; Angela Marsons geeft Kim Stone een even koppige drive in een reeks die in het Engelse Midden speelt. Korte hoofdstukken en een slachtoffer met een academisch verleden zetten de toon.
Gedeeld: duister en spanning
Waarom deze past
Johansen en Karin Slaughter delen het Amerikaanse zuiden als decor en een wreedheid die je niet licht vergeet. In Genesis staat een aanrijding aan het begin van een zaak rond Atlanta, met Will Trent en Sara Linton tegenover een meedogenloze dader.
Gedeeld: duister en spanning
Waarom deze past
Chris Carter maakt het nog bloediger dan Johansen: een ongeval op een landweg in Wyoming leidt naar een kofferbak die je liever niet opent. Voor wie juist de duistere spanning van Dodelijk spel zocht en daar nog een schep bovenop wil.
Gedeeld: duister en spanning
Waarom deze past
Waar Johansen het warme Georgia als decor heeft, neemt Lars Kepler je mee naar een ijskoud Stockholm, met een doodmoe jong slachtoffer op het spoor. Het tempo ligt even hoog als in Dodelijk spel en de hoofdstukken zijn net zo kort.
Gedeeld: duister en spanning
Waarom deze past
Bij Dean Koontz zit je, net als bij Eve Duncan, dicht op een vrouw die het tegen een moordenaar moet opnemen: psychologiestudente Chyna Shepherd logeert bij het gezin van haar vriendin als een indringer toeslaat. Minder speurwerk, meer pure overleving.
Gedeeld: duister en spanning
Waarom deze past
Eve Duncan leeft met een gemis dat nooit slijt, Annabelle Granger met een verleden waarvoor ze steeds van naam wisselt. Lisa Gardner schrijft minder forensisch dan Johansen en zet vooral in op angst en wantrouwen.
Gedeeld: spanning en duister
Redactie Leesradar Bijgewerkt op
