van Stuart MacBride
Kenmerkend: spanning, moreel grijze hoofdpersoon en snel tempo.
Waarom deze past
Ash Henderson is in Dertien teruggezet en worstelt met een zaak die hem persoonlijk raakt. Tom Thorne loopt in Stervensuur na een misstap weer in uniform, en ook hij gaat zijn eigen gang. Billingham is iets minder grimmig dan MacBride, maar even scherp.
Gedeeld: politieonderzoek en spanning
Waarom deze past
Een verdwenen meisje dat jaren later terugkomt in een onderzoek: dat raakt in Dertien de rechercheur zelf, en in Tot stof vergaan forensisch antropologe Temperance Brennan. Kathy Reichs is minder hard dan MacBride, met meer wetenschap in het speurwerk.
Gedeeld: politieonderzoek, verdwijning en spanning
Waarom deze past
Ash verzwijgt in Dertien dat zijn eigen dochter een van de slachtoffers is, en ook Alex Cross wordt in Kat en muis persoonlijk aangevallen door een man die hij ooit opsloot. Patterson schrijft in nog kortere hoofdstukken, met minder Schotse zwartgalligheid.
Gedeeld: spanning en politieonderzoek
Waarom deze past
Schulden, een kapot gezin en een baas die hem wantrouwt: Ash Henderson uit Dertien en Harry Hole hadden zo collega's kunnen zijn. Nesbø laat zijn Noorse speurder in dit deel jagen op een dader met een patroon, met dezelfde mix van werk en zelfvernietiging.
Gedeeld: spanning
Waarom deze past
De verjaardagskaarten in Dertien laten zien hoe een dader met de ouders speelt; in Dwaalsporen voelt Wallander diezelfde machteloosheid wanneer jonge levens worden verwoest voor zijn ogen. Mankell is somberder en trager dan MacBride, en kijkt meer naar Zweden als land.
Gedeeld: politieonderzoek
Waarom deze past
Tom Thorne krijgt in Erfelijk belast een zaak die terugvoert naar een oude reeks moorden, zoals Ash in Dertien een dader achtervolgt die al jaren actief is. Mark Billingham schrijft Londens en droog, MacBride Schots en zwart.
Gedeeld: politieonderzoek en spanning
Waarom deze past
In Dertien graaft Ash Henderson in een zaak die al twaalf jaar loopt; in Ritueel van Isa Maron komt in Amsterdam-Noord een misdaad boven die jarenlang verborgen bleef. Een Nederlandse variant met dezelfde grimmige spanning.
Gedeeld: politieonderzoek
Waarom deze past
Twaalf jaar lang bleef de ontvoerder uit Dertien buiten beeld, en Moederdag vertrekt vanuit hetzelfde idee: iemand die decennia ongestoord kon doorgaan. Neuhaus bouwt het rustiger op, met een Duits rechercheduo dat meer praat en minder vloekt dan Ash.
Gedeeld: politieonderzoek
Waarom deze past
Ook in Al wat overblijft verdwijnen jonge mensen zonder spoor en staat de politie lang met lege handen. Wie in Dertien de wanhoop van de ouders voelde, vindt bij Patricia Cornwell hetzelfde onbehagen, vanuit het lab van Kay Scarpetta.
Gedeeld: politieonderzoek en spanning
Waarom deze past
Wie in Dertien de moeizame samenwerking tussen een rechercheur en een buitenstaander interessant vond, vindt bij Peter May een vergelijkbaar duo: een rechercheur uit Beijing en een Amerikaanse patholoog die elkaar eerst niet uitstaan. Minder rauw dan MacBride, wel net zo gespannen.
Gedeeld: politieonderzoek
Waarom deze past
Een moordenaar met een vast teken en een rechercheur die er alles voor opzij zet: het eerste Robert Hunter-boek van Chris Carter is net zo meedogenloos als Dertien. Amerikaans en nog bloediger, voor wie de hardheid van MacBride niet afschrikt.
Gedeeld: spanning
Waarom deze past
M.W. Craven en Stuart MacBride delen de gitzwarte humor tussen alle ellende door. Na Dertien is De laatste gelofte een goede keus: een Britse thriller met een rechercheur die niet loslaat en een moord op een dag die een feest had moeten zijn.
Gedeeld: spanning en politieonderzoek
Redactie Leesradar Bijgewerkt op
