Marte telt bij De Breij af naar het eind van de kerstdrukte; Becky Bloomwood moet die drukte dit jaar juist zelf organiseren, nu haar ouders verhuizen. Sophie Kinsella maakt er net zo'n luchtige, knusse kerstkomedie van, met meer chaos.
Wie zich herkende in Marte, die het liefst een dag zonder kerstverplichtingen wil, zal lachen om Luther en Nora Krank. Bij John Grisham besluit een echtpaar kerst helemaal over te slaan, en de buurt is het daar niet mee eens. Kort, warm en grappig.
Derde kerstdag is een kerstverhaal uit een moderne samengestelde familie; Herman Finkers vertelt zijn kerstverhaal in het Twentse Mariaparochie, vlak bij Almelo. Allebei kort, knus en met een droge humor die je voorleest aan tafel.
Een kerst met twee families en een moeder die opnieuw begon: Marte kent dat allemaal. Jojo Moyes kijkt vanuit de volwassene naar zo'n breuk, met een vrouw die van advies geven haar werk maakte en het zelf niet zag gebeuren. Langer, met dezelfde knipoog.
Na de grote familie van Marte is Mamma Walsh een logische volgende stap: een kort, grappig extraatje van Marian Keyes over de moeder van de zusjes Walsh. Ook hier draait alles om een familie die je niet zelf hebt uitgekozen.
Voor wie na Derde kerstdag nog meer korte feestdagenverhalen wil: Herman Finkers schreef een sinterklaassprookje dat op een pakjesavond van lang geleden begint. Droog, warm en goed om hardop voor te lezen.
De familie van Marte heeft zoveel tradities dat ze er een extra kerstdag voor nodig heeft. Sue Townsend zet de familie met de meeste tradities van Engeland ineens in een gewone wijk, tussen gewone buren. Een satire die net zo vriendelijk lacht als De Breij.
Derde kerstdag gaat over iemand die vooral tijd voor zichzelf wil. Bij Hendrik Groen zijn het twee mannen van ruim zeventig, Hendrik en Evert, die elke week samen schaken en een borrel drinken, tot er iets tussenkomt. Even knus, aan de andere kant van het leven.
Ook Hendrik Groen weet hoe het is als een leven ineens anders wordt ingedeeld: na de dood van haar man vindt Emma een vergeten inschrijving voor een volkstuin. Net als Derde kerstdag een warm, grappig verhaal over je eigen plek vinden tussen andere mensen.
Marte droomt van een dag op de bank in een joggingbroek; Jonas Jonasson schreef een korte novelle over een Duits beddenmerk dat Zweden nog niet heeft veroverd. Net zo kort en licht, en ook hier draait de grap om rust en comfort.
Wie Marte grappig vond om haar droge commentaar op familietradities, vindt in Becky Bloomwood een vergelijkbare vertelstem. Sophie Kinsella laat haar in Londen schrijven over verstandig sparen terwijl ze zelf niets kan laten liggen. Vlot en zelfspottend.