Weer Bernard Cornwell en weer een oude krijger die terugblikt, nu Uhtred in de negende eeuw. Hij groeit op bij de Denen en vecht later voor Alfred van Wessex: sneller en met meer spot dan Derfel, maar met dezelfde schildmuren.
Gedeeld: oorlog, moreel grijze hoofdpersoon, epische wereld en spanning
De Trojaanse oorlog zonder heldenglans, gezien door Briseïs, die als buit in het Griekse legerkamp terechtkomt. Pat Barker doet met Homerus wat Cornwell met Arthur doet: de legende afpellen tot modder, angst en macht.
Een handvol legionairs wil de dertienjarige laatste keizer van West-Rome redden, zoals Arthur zweert een kind-erfgenaam te beschermen. Valerio Massimo Manfredi schrijft een vlot avontuur dat kort voor de tijd van Derfel speelt.
Gedeeld: oorlog, epische wereld, spanning en historische setting
Romeinse soldaten vallen Britannia binnen, ruim vier eeuwen voor Arthur: de boekenwurm Cato en de ruwe centurio Macro. Simon Scarrow schrijft sneller en luchtiger dan Cornwell, met veel humor tussen de veldslagen door.
Een oude man schrijft in ballingschap zijn leven op, net als Derfel in zijn klooster. Sinuhe was arts aan het hof van farao Achnaton en zag van dichtbij hoe een nieuwe god een rijk verscheurde; trager en beschouwender dan Cornwell.
Gedeeld: epische wereld, hofintriges, literair en oorlog
Een bekende legende opnieuw verteld door iemand naast de held: Patroclus over Achilles, zoals Derfel over Arthur. Madeline Miller is lyrischer en romantischer, maar deelt de blik op een held die eerder mens dan halfgod is.
Colleen McCullough maakt van de Trojaanse oorlog een verhaal over eerzucht en list, met goden die vooral in hoofden bestaan. Net als Cornwell haalt ze de mythe naar de grond, en laat ze koningen en krijgers om beurten zelf vertellen.
De jonge Julius Caesar en zijn vriend Marcus worden door een oude gladiator klaargestoomd, terwijl Rome in twee kampen scheurt. Conn Iggulden schrijft net zoveel over trouw tussen wapenbroeders als Cornwell, in een hoger tempo.
Temujin wordt als elfjarige met zijn familie op de steppe achtergelaten en groeit uit tot de man die later Djengis Khan heet. Conn Iggulden laat zien hoe een leider ontstaat uit honger en wrok, met dezelfde nuchtere kijk op macht als bij Cornwell.
Ook dit is een schijnbaar eerlijk verslag van een man die van dichtbij zag hoe heersers vielen: Claudius aan het Romeinse hof. Minder veldslag, meer vergif en verbanning, en net zo goed in het afbreken van verheven beelden.
Een Engelse burgeroorlog om de troon, gezien vanuit een stadje waar men een kathedraal wil bouwen. Ken Follett speelt ruim zes eeuwen na Cornwell, maar deelt de modder, de machtige heren en de kerk die overal meepraat.
Een volksopstand tegen de Franse koning die uitloopt op de Guldensporenslag van 1302. Waar Cornwell de ridderromantiek afbreekt, viert Hendrik Conscience die juist; lees het als tegenhanger met dezelfde zwaarden en een heel andere toon.
Gedeeld: oorlog, epische wereld en historische setting