Scarrow zet je midden in een Romeins legioen, met een jonge rekruut en een ruwe centurio die elkaar moeten leren vertrouwen. Hetzelfde hoge tempo als Iggulden, met wat meer humor en een complot aan het keizerlijk hof.
Gedeeld: snel tempo, spanning, oorlog en toegankelijk
Kane speelt in dezelfde eeuw als de jonge Caesar, maar kijkt vanuit gladiatorenschool en bordeel naar Rome. Net zo vlot, nog wat harder, en met een legioen dat ver buiten de bekende wereld trekt.
Manfredi beschrijft het einde van Rome zoals Iggulden het begin van Caesar: als rechttoe-rechtaan avontuur. Een handvol legionairs met een kind-keizer op de vlucht, in hetzelfde snelle tempo.
Gedeeld: snel tempo, spanning, toegankelijk en historische setting
Graves laat zien hoe het Rome na Caesar er een paar generaties later uitzag: een keizerlijke familie die elkaar vergiftigt en verbant. Minder slagvelden, meer hofintriges, verteld met droge spot.
Gedeeld: hofintriges, historische setting en gebaseerd op ware gebeurtenissen
Ook Manfredi begint een reeks over een grote veroveraar bij diens kinderjaren, met jeugdvrienden die later aan zijn zijde vechten. Alexander de Grote in plaats van Caesar, met hetzelfde plezier in opvoeding, hof en eerste veldslagen.
Gedeeld: hofintriges, epische wereld, oorlog en gebaseerd op ware gebeurtenissen
Iggulden doet bij Djengis Khan precies wat hij bij Caesar deed: een wereldveroveraar volgen vanaf het moment dat hij als jongen alles kwijtraakt. Zelfde stijl, zelfde vaart, maar dan op de Mongoolse steppe.
Cornwell schrijft net zo snel en strijdlustig als Iggulden, maar dan over Saksen en Vikingen in Engeland. Uhtred kijkt bot en spottend terug op zijn eigen jeugd, wat het boek een stem met veel karakter geeft.
Gedeeld: snel tempo, spanning, oorlog en epische wereld
Wie de politiek rond Caesar spannend vond, vindt bij Cornwell een even meedogenloze strijd om een troon, nu in Brittannië rond 500. Schildmuren en eden in plaats van senaat en legioenen.
Jacq maakt van Ramses II een held in de traditie van Iggulden: een leider die zowel op het slagveld als aan het hof moet overleven. Licht te lezen en met korte hoofdstukken, al is het het derde deel van een reeks.
Waltari kijkt naar macht van dichtbij, door de ogen van een hofarts die het Egypte van Achnaton ziet wankelen. Trager en bedachtzamer dan Iggulden, voor wie ook de mensen achter de heersers wil leren kennen.
Gedeeld: hofintriges, epische wereld en historische setting
McCullough schreef ook een grote reeks over Rome, maar hier laat ze de koningen en strijders rond Troje zelf aan het woord. Eerzucht, list en oorlog, voor wie bij Iggulden vooral de mannen achter de legers boeiend vond.
Miller schrijft ook over twee jongens die samen opgroeien en gevormd worden tot krijgers, tot de oorlog hen roept. Gevoeliger en romantischer dan Iggulden, maar met dezelfde vriendschap van kinds af aan als hart.