Net als Sinuhe kijkt Hadrianus aan het eind van zijn leven terug, in de ik-vorm en zonder iets mooier te maken. De Romeinse keizer schrijft over reizen, liefde en macht aan zijn opvolger. Ingetogener en literairder, met dezelfde blik van iemand die veel heeft gezien.
Gedeeld: literair, psychologisch, historische setting en langzaam opbouwend
Weer een terugblik in de ik-vorm van iemand die het hof van binnenuit kent: Claudius, door zijn familie onderschat, beschrijft hoe het Romeinse keizershuis zichzelf uitmoordt. Graves is droger en geestiger dan Waltari; de gifbekers volgen elkaar sneller op.
Gedeeld: hofintriges, historische setting, psychologisch en duister
Een geneesheer die voor zijn vak de wereld over trekt: Rob Cole vermomt zich om in Isfahan les te krijgen van de grote Ibn Sina. Gordon vertelt avontuurlijker dan Waltari, maar ziektes, behandelingen en vreemde steden staan net zo centraal.
Gedeeld: historische setting, epische wereld, langzaam opbouwend en emotioneel
Een franciscaan en zijn leerling onderzoeken in 1327 een reeks doden in een Italiaanse abdij. Net als Sinuhe vertelt Adso als oude man wat hij in zijn jeugd meemaakte. Eco is geleerder en speelser, met een moordraadsel als ruggengraat.
Gedeeld: literair, historische setting, psychologisch en langzaam opbouwend
Ook Derfel kijkt als oude man terug, in een klooster waar hij zijn herinneringen aan Arthur opschrijft. Zijn toon over koningen, priesters en gebroken beloften is net zo ontgoocheld als die van Sinuhe. Wel meer schildmuren en speren dan medicijnen.
Gedeeld: historische setting, oorlog, hofintriges en epische wereld
McCullough neemt de Ilias en schrapt de goden als personages: wat overblijft zijn mannen en vrouwen met eerzucht en angst. Die nuchterheid over mythes deelt ze met Waltari. Groot verschil: hier wisselt de verteller elk hoofdstuk.
Gedeeld: historische setting, oorlog, hofintriges en epische wereld
Het eerste deel van Jacqs Ramses-reeks: de jonge prins moet zich bewijzen naast een oudere broer die zelf op de troon aast. Gekonkel in paleizen en tempels, vlot en zonnig verteld. Minder diepgang dan Sinuhe, maar hetzelfde Egypte van schrijvers en priesters.
Gedeeld: historische setting, hofintriges en epische wereld
Terug naar Egypte, een paar generaties na Achnaton: farao Ramses trekt op tegen de Hettieten bij Kadesj. Jacq schrijft luchtiger en sneller dan Waltari, met een held die minder twijfelt. Fijn als je na Sinuhe nog niet klaar bent met de Nijl.
Gedeeld: historische setting, oorlog en hofintriges
Blackthorne strandt op een kust waar hij de taal, de etiquette en de vijanden niet kent, en moet aan het hof van Toranaga leren overleven. Dat gevoel van de eeuwige vreemdeling kent Sinuhe overal waar hij komt. Clavell maakt er een dik avonturenboek van, met meer spanning.
Gedeeld: hofintriges, historische setting, epische wereld en oorlog
Manfredi beschrijft de jeugd van Alexander de Grote aan het Macedonische hof, waar Aristoteles hem lesgeeft. Ook hier groeit een jongen op in de schaduw van de macht en leert hij wat koningen drijft. Rechtlijniger en heldhaftiger, zonder de twijfel van Sinuhe.
Gedeeld: historische setting, hofintriges en epische wereld
Arnau begint helemaal onderaan, als zoon van een gevluchte horige in het veertiende-eeuwse Barcelona. Zoals de vondeling Sinuhe moet hij zich een plek bevechten in een stad vol standsverschil. Falcones vertelt het als volksroman, met havenwerk, kerkbouw en oorlog.
Gedeeld: historische setting, emotioneel en epische wereld
Het West-Romeinse rijk valt en een handvol soldaten wil de jonge keizer Romulus Augustus uit gevangenschap halen. Net als bij Waltari zie je een wereldrijk van onderop wankelen. Manfredi schrijft het als avonturenverhaal: korter, sneller, weinig bespiegeling.