Rachel Joyce
Waarom deze past
Een stille man die door een toevallige aanleiding gaat lopen en onderweg allerlei mensen tegenkomt: Rachel Joyce en Van Dis delen dat beeld. Harold Fry loopt door Engeland naar een stervende oud-collega, ontroerend en met zachte humor.
Gedeeld: emotioneel, langzaam opbouwend en toegankelijk
Waarom deze past
Matt Haig kijkt met de ogen van een buitenaards wezen naar het gewone leven, zoals Van Dis zijn eenzame man via een hond naar de zelfkant van Parijs laat kijken. Allebei grappig en mild over mensen die het goed bedoelen en het telkens verprutsen.
Gedeeld: emotioneel, met humor en toegankelijk
Nicolien Mizee
Waarom deze past
Ida is achtentwintig, decoratieschilder en overspannen. Nicolien Mizee heeft dezelfde droge blik als Van Dis op iemand die het goed wil doen en steeds in de knoop raakt, alleen speelt alles zich af in Haarlem en in haar familie.
Gedeeld: literair, emotioneel en met humor
Waarom deze past
Vluchtelingen op weg naar een beloofd land en een eenzame politieman die met hen te maken krijgt: Wieringa zoekt hetzelfde terrein op als Van Dis in Parijs. Ernstiger en mythischer, maar net zo begaan met mensen zonder plek.
Gedeeld: literair, emotioneel en langzaam opbouwend
Waarom deze past
Twee eenzame mannen die van een afstand naar de wereld kijken: de wandelaar in Parijs en Paul Krüzen op zijn erf in het oosten. Wieringa schrijft somberder en landelijker, maar met dezelfde mildheid voor een man die weinig zegt.
Gedeeld: literair, emotioneel en langzaam opbouwend
Waarom deze past
Nog een Van Dis met dezelfde tragikomische toon, nu over een zoon en zijn oude moeder die eindelijk vertelt over haar verleden. Persoonlijker dan De wandelaar, en net zo goed in het lachen om iets dat eigenlijk pijn doet.
Gedeeld: literair, emotioneel en met humor
Waarom deze past
Griet Op de Beeck volgt Olivia, die op haar eenenzeventigste weduwe wordt en het leven opnieuw moet leren. Net als bij Van Dis gaat het om een eenling die zich na een schok tot andere mensen moet verhouden, met humor zonder dat het luchtig wordt.
Gedeeld: emotioneel, met humor en literair
Mélissa Da Costa
Waarom deze past
Emile hoort jong dat hij alzheimer heeft en gaat op reis, met een vreemde als gezelschap. Mélissa Da Costa maakt er net als Van Dis een tocht van waarin een onverwachte metgezel het leven van een eenling openbreekt.
Gedeeld: emotioneel, langzaam opbouwend en toegankelijk
Fred Vargas
Waarom deze past
Fred Vargas zet net als Van Dis Parijs neer als een stad vol eigenaardige figuren op straat. Haar commissaris Adamsberg dwaalt door de stad op zoek naar wie 's nachts krijtcirkels trekt; licht absurd, traag en vol vreemde mensen.
Gedeeld: literair, met humor en langzaam opbouwend
Rachel Joyce
Waarom deze past
Het tegenstuk van Harold Fry: Queenie wacht in een hospice terwijl hij naar haar toe loopt, en schrijft intussen haar leven op. Rachel Joyce schrijft net als Van Dis vol mededogen over eenzame mensen die laat in beweging komen.
Gedeeld: emotioneel, langzaam opbouwend en toegankelijk
Waarom deze past
Lucas loopt midden in een rechtszitting weg en rijdt naar een brug. Griet Op de Beeck schrijft over iemand die uit zijn vaste leven stapt, zoals de wandelaar door een hond uit het zijne wordt getrokken, maar zwaarder van toon.
Gedeeld: literair, emotioneel en langzaam opbouwend
Waarom deze past
Cormoran Strike heeft schulden en slaapt op zijn kantoor in Londen, net zo'n buitenstaander als de man met de hond bij Van Dis. Robert Galbraith schrijft een detective, maar de straten en de mensen aan de rand krijgen evenveel aandacht.
Gedeeld: met humor, langzaam opbouwend en toegankelijk
Redactie Leesradar Bijgewerkt op
