Ook bij Wieringa praat een zoon over zijn moeder, en ook hier namen de ouders het niet nauw met trouw. Ludwig vertelt zijn verhaal in drie nachten aan een vrouw; net zo melancholiek als Van Dis, met minder grappen.
Adriaan van Dis schreef eerder over een Indisch gezin dat na het kamp in een koloniehuis in de duinen belandde, gezien door de ogen van een zoon. Het voelt als de jeugdkant van wat de moeder in Ik kom terug eindelijk vertelt.
Hugo Claus vertelt over een Vlaamse jongen die in de oorlogsjaren opgroeit tussen familieleden met twijfelachtige keuzes. Net als Van Dis koppelt hij oorlog, familiegeheimen en humor, maar breder uitgesponnen en met een groter decor.
Twee oude vrouwen in Spa ontdekken dat ze een tweeling zijn en vertellen elkaar over hun oorlog. Tessa de Loo deelt met Van Dis het beeld van een oude vrouw die eindelijk praat over wat ze meemaakte, met minder humor.
Judith Fanto mengt net als Van Dis familiegeschiedenis, oorlog en humor. In Wenen redt een jongen in 1914 een wees uit een vijver en wint zo een vriend voor het leven, en via hem ontvouwt zich een Joodse familiegeschiedenis die tot nu doorwerkt.
Een zoon die ontdekt dat zijn vader in de oorlog voor de krijgsraad stond: Scott Turow draait de opzet van Ik kom terug om. Ook hier moet een kind leren dat een ouder een heel ander leven had dan het dacht.
Gedeeld: familiegeheim, emotioneel en langzaam opbouwend
Nicolien Mizee schrijft over een dochter die niet loskomt van een overweldigende moeder, en ze doet dat net zo tragikomisch als Van Dis. Twee romans in één band, allebei met de lach en de ergernis die bij een moeder horen.
Marga Minco schrijft sober over de jaren na de bevrijding en wat de oorlog bij mensen achterliet. Na het grote verhaal van de moeder bij Van Dis is dit de stillere kant: drie dagen, weinig woorden, veel gemis.
Elif Shafak laat een verboden liefde op Cyprus in 1974 doorwerken in de volgende generatie. Net als in Ik kom terug overschrijdt een liefde grenzen die in oorlogstijd niet mochten bestaan, en hoort een kind het verhaal pas veel later.
Kate Atkinson laat Ursula Todd steeds opnieuw leven door de oorlogen van de twintigste eeuw heen. Wie in Ik kom terug de drie oorlogen van de moeder volgde, vindt hier een andere manier om een eeuw door één vrouw te vertellen.
Gedeeld: literair, emotioneel en langzaam opbouwend
Hans Keilson vertelt over een echtpaar dat tijdens de bezetting een Joodse onderduiker in huis neemt, met een ironie die de ernst nooit wegneemt. Dezelfde mix van tragiek en lichtheid als bij Van Dis, in een kort en precies boek.
Gedeeld: literair, psychologisch en langzaam opbouwend
Griet Op de Beeck laat Mona terugkijken op een jeugd vol dingen die niemand hardop zei. Net als in Ik kom terug wordt een familieverhaal pas helder als iemand eindelijk durft te praten.
Gedeeld: emotioneel, familiegeheim en psychologisch